Waarom ik baal van een genderneutrale HEMA

In Engeland ontstond wat ophef toen retailer John Lewis besloot de kaartjes “jongens” en “meisjes” van de kleding te halen. Deze week bleek de HEMA hetzelfde te doen. Meteen was er ophef.  Een marketingdeskundige noemde het op radio NPO1 makkelijk scoren. Maar als de HEMA echt impact wilde maken op de samenleving, hadden ze beter iets anders kunnen doen. Het zou zijn in reactie op de vraag van één 10-jarig meisje, zo vertelde hij. Maar dat ging er bij hem niet in. Je gaat niet je hele winkel omgooien omdat 0,4% van de bevolking moeite heeft met een etiketje. Hij dacht dat het vooral ging om kostenbesparing.

De discussie spitste zich toe op genderbeleving, trans/cis en welke…etiketjes…er ook maar zijn. Maar dat ik baal van deze stap heeft niets te maken met genderbeleving. Mijn mening op dat thema is simpel: “Ieder zijn ding, laten we er niet moeilijk over doen”. Toch?

En toch baal ik

Maar ik baal als een stekker. Want ik maak me zorgen. Zorgen over waar dit heen gaat leiden. En hoe dit de eerste stap kan zijn in een traject dat kleren kopen nog meer een Mission Impossible is als het nu al is.

Ik prijs me gelukkig met de bordjes “Heren” en “Dames” in kledingwinkels. Ze besparen me ongeveer 75% zoektijd.  Dat klinkt misschien overdreven. En ik zou het met je eens zijn geweest, als ik het niet aan den lijve had ondervonden.

Een paar weken geleden was ik in de C&A in Dukenburg. Ik liep, zoals altijd, direct naar de herenafdeling om te kijken of er iets voor me tussen zat. De eerste paar rekken hadden niets. Prima, niet ongewoon. De volgende rekken zagen er ook niet uit. ”Is dit de mode van dit seizoen? “, vroeg ik me af. Ik besloot dat ik misschien maar een jaar langer met mijn bestaande garderobe moest doen.

Pas na 10 minuten viel het me op. Het bordje “Dames”.

Sinds mijn laatste bezoek was de winkel verbouwd en was de herenafdeling naar boven verplaatst. Dáár vond ik wél kleding die me aansprak, zodat ik alsnog met een aankoop kon vertrekken.

Laat dit niet de toekomst worden

Ik moet niet denken aan een toekomst waarin deze bordjes niet meer aanwezig zijn. Een toekomst waarin ik min of meer gedwongen ben de HELE winkel door te spitten in de hoop dat ene kledingstuk te vinden wat me wél aanspreekt.  Honderden shirtjes op te moeten pakken om vervolgens de pasvorm te beoordelen. Veel vrouwen schijnen dit leuk te vinden. Veel mannen niet.

Doe ons dit niet aan, en behoud het gemak van een herenafdeling. Dat komt je omzet ten goede, want als je het ons makkelijk blijft maken, zullen we onze weerstand jegens kleren shoppen makkelijker overwinnen.

This entry was posted in Marketing, Nederlandse samenleving and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply