(Oorspronkelijk geplaatst op www.nijmegendirect.nl)

Nadat de sloopplannen die Standvast heeft met de Maisonnettes in Malvert op 1 februari tijdens de Politieke Avond geagendeerd waren, was het op 15 februari de beurt aan Standvast om haar standpunt toe te lichten.

Op 1 februari werd de sloop door wethouder Hannie Kunst nog “onverteerbaar” genoemd. Men was het er wel over eens: sloop van 262 goede woningen, zonder dat er iets goeds voor terugkomt dat kán en mag niet. Over het traject tot dat moment toe, was men ook weinig positief te noemen: Standvast had allerlei plannen gepresenteerd, die allemaal niet van de grond konden komen. Maar nu zou het goed komen, want als Standvast niet over de brug kwam, dan zou de Gemeente hier uiterst ontevreden over zijn.

Hooggespannen verwachtingen dus: welke concrete plannen zou Standvast presenteren?

Afwezigen

Helaas was deze presentatie bijzonder ongelukkig gepland. Schrijver dezes kon niet aanwezig zijn. Jammer, maar niet van enorm groot belang. Nadeliger was de afwezigheid van twee van de drie raadsleden die de Vragen hadden ingediend. Zowel Pepijn Boekhorst als Stijn Verbruggen waren die avond verhinderd. Zou dat de reden zijn dat de Gemeenteraad zich met een kluitje in het riet heeft laten sturen?

Powerpoint

Gelukkig hebben we de email nog. Pepijn Boekhorst van GroenLinks was zo vriendelijk de presentatie aan me door te sturen.

Zoals je zelf kunt zien is dit een presentatie uit de categorie “Veel gebakken lucht, maar weinig content”. De eerste zeven sheets gaan over het verleden en waarom Standvast vond dat er iets met de buurt moest gebeuren. Pas bij sheet 8 lijkt het een beetje te gaan over het heden: een stel bullets, die op zichzelf niet echt veel overtuigingskracht bevatten.
Maar goed, dat kan nog komen.

We bladeren door naar sheet 9 waarin het interessant wordt: van de huidige huurders zitten er nog 34 “vaste huurders”. Voor hen is schijnbaar het een en ander geregeld, al is het nogal basaal.
Voor de 226 huurders wordt niets geregeld. Immers -daar komt het weer- zij zitten er tijdelijk en dat wisten ze van te voren. Wederom klampt men zich vast aan een drogredenering. Want een ieder die de woningmarkt in onze stad kent, wéét dat je geen enkele kans maakt op een huurwoning, tenzij je hier allang een vaste huurwoning hébt.
Maar goed, we bijten ons door de verontwaardiging heen en gaan door naar sheet 10: weer een leuk plaatje. De plattegrond van de huidige situatie, zonder dat er iets over concrete plannen gezegd wordt. Maar dat komt natuurlijk in de elfde sheet!

Toekomstplannen Standvast

Kijk! In sheet 11 gaat het over de toekomst. Ze willen iets met zorg gaan doen. Ze willen iets met starters gaan doen. Waarschijnlijk gaan ze dit gefaseerd doen, en het wordt groen en veilig. Interessant! Maar niet nieuw, want daarover gaat het al jaren. Dus… wat gaat Standvast nu concreet doen? Snel! Door naar de twaalfde sheet!

De twaalfde sheet biedt een kleine overwinning. De helft van de blokken zal naar verwachting gerenoveerd worden. Woningen zullen dan worden toegewezen via Enserve (voorheen Entree), waarbij bepaalde criteria gehanteerd zullen worden. Daarnaast wil Standvast in de toekomst (in de zuidelijke helft) nieuwbouw plegen. Nieuwbouw voor intensieve zorg en “levensloopbestendig”.

De positieve insteek?

Laten we het positief insteken: het verzet heeft voor een deel effect gehad. Een deel van de woningen blijft -zo is toegezegd- behouden voor de markt. Toch bekruipt mij het gevoel dat de Raad hier met een kluitje in het riet gestuurd wordt.
Want had Standvast niet al eerder allemaal prachtige plannen gepresenteerd? Welke garanties zijn er overeengekomen dat deze plannen wél uitgevoerd worden? Wat garandeert ons dat na een tijdje, nadat betrokkenen op straat zijn gezet, Standvast niet alsnog tot de conclusie komt dat het tóch niet gaat lukken?

Mogelijk is hierover in tijdens de Politieke Avond gesproken, maar er zijn helaas geen geluidsopnamen van dit onderwerp beschikbaar. Pepijn Boekhorst zegt het volgende:

Ik vind de plannen er inhoudelijk erg goed uitzien. Er zitten veel elementen in waar Nijmegen behoefte aan heeft: zorgwoningen, groepswonen, wonen voor starters. Bovendien kunnen de oorspronkelijke bewoners die graag willen blijven wonen in de buurt, dit gaan doen in de maisonnettegebouwen die gerenoveerd worden. Dat vind ik ook erg belangrijk. Standvast Wonen vraagt de gemeente om medewerking als het gaat om onderhoud groen en openbare ruimte, woningtoewijzing en bestemmingsplanwijziging. Ik zal mij daar sterk voor maken en ik vermoed dat er meer dan voldoende raadsleden en wethouders zijn die dat ook willen gaan doen. De kwestie wordt niet meer verder besproken in de raad.

Mijn reactie is echter, zoals je hierboven leest, een stuk kritischer. Boekhorst erkent dat: “Het valt of staat met de uitvoering natuurlijk”. Maar helaas, ook hij vindt dat de tijdelijken “wisten waar ze aan begonnen”, een standpunt waarbij hij de werkelijkheid van de Nijmeegse woningmarkt even lijkt te negeren.

Reactie Standvast

Kortom: hetgeen ik gehoord had was gematigd positief, maar niet van een voldoende niveau dat ik overtuigd ben dat ik rustig kan slapen. Nu ben ik een blogger en geen journalist. Dat wil zeggen dat ik niet gehouden ben aan basale journalistieke principes als objectiviteit en het toepassen van hoor-en-wederhoor. Toch leek het me een goed idee om Standvast uit te nodigen om met een reactie op mijn standpunt te komen, alvorens ik een negatief stuk zou plaatsen. Misschien dat Standvast nog iets toe te voegen heeft…? Ik stuurde hen een mailtje, waarin ik toelicht waarom de presentatie bij mij geen vertrouwen wekt. Ik vertel ook dat -op basis van de informatie die ik krijg- ik waarschijnlijk een niet al te positieve blog zou gaan schrijven:

In jullie presentatie zie ik geen enkel concreet plan terug. Geen enkele indicatie van het aantal woningen wat jullie daar willen plaatsen. Helemaal niets. Kortom: mij bekruipt heel sterk het gevoel dat jullie de Gemeenteraad met een kluitje in het riet sturen, en er nog in lijken te slagen ook.

Voer voor een bijzonder negatieve blog dus, waarbij Standvast weliswaar de strijd heeft gewonnen, maar een strijd die ze niet had mogen aangaan.

Graag stel ik u in de gelegenheid het beeld dat ik heb gekregen van de presentatie bij te stellen. Als jullie die 262 (goede!!!) woningen slopen, wat komt er voor terug? Welke soort woningen, welke aantallen en tegen welke huur? En wat zegt u tegen de mensen die uw argument “de tijdelijke huurders wisten waar ze aan begonnen” verwerpen met de constatering dat er niet veel vrijwilligs is aan de keuze voor tijdelijk, als je met acht jaar inschrijftijd bij entree sowieso nog niets krijgt.

(Nota Bene: het aantal te renoveren blokken blijkt niet uit de presentatie, wel uit het krantenartikel dat ik later onder ogen kreeg).
De reactie vanuit Standvast was weinig vertrouwenwekkend:

Tijdens de Politieke Avond van 15 februari 2012 hebben wij aan de gemeenteraad de uitgangspunten voor de toekomst van de 264 maisonnettes in de Malvert gepresenteerd. De raad was daar tevreden over.

De uitgangspunten worden vervolgens uitgewerkt tot een concreet plan.

Een mail van twee regels, waarin de eerste vertelt wat ik al wist en de tweede bevestigd wat ik al vermoedde: er is géén concreet plan.

Er is niet nagedacht over de manier waarop alles vormgegeven moet worden. Standvast gaat dus verder met wat ze toch al van plan waren, ondanks de ophef die hun voornemens hebben opgewekt. De Raad mocht even blaffen, maar moet zich nu koest houden en de bewoners hebben pech. Afgezien van het gevoel van ongenoegen dat mij bekruipt bij lezing van een dergelijke kortaffe mail is het ook uitermate onbevredigend.

Nijmegen sluit zich af voor kansrijke nieuwe Nimweghenoaren

Het doet mij, als Nijmegenaar, pijn om te constateren hoe dit traject is verlopen: een woningcorporatie die jaren bezig is met allerlei plannen die afketsen en daarna alle huurders op straat zet om er niet aan vast te zitten. Een enorm verontwaardigde verzameling raadsleden. Een wethouder die het onverteerbaar vindt. Er wordt geeist dat Standvast met iets beters komt.

En vervolgens een algemeen verhaal, waar geen enkele garantie aan zit, met als resultaat: Standvast mag doen wat ze toch al wilden (mensen op straat zetten) zonder dat ze op welke wijze dan ook gebonden zijn om hun beloftes na te komen.

Wat mij ook na aan het hart ligt is de constatering dat er in onze stad blijkbaar twee soorten Nijmegenaren wonen: de mensen die al vaste voet aan de grond hebben gekregen en de rest. Want als je de stad binnenkomt, bijvoorbeeld omdat je hier een baan vindt, of omdat je als student binnenkomt, maak je geen schijn van kans op een betaalbare huurwoning. Zonder eem decennium aan meettijd, ben je aangewezen op (onbetaalbare) particuliere huur, of op tijdelijke woonruimte. Maar ja… als je tijdelijk huurder bent, bouw je nooit de meetduur op die nodig is om een fatsoenlijke woning te kunnen huren. Want de meetduur: dat is de tijd sinds je op je huidige adres woont.

De stelling “De tijdelijken wisten waar ze aan begonnen”, doet geen recht aan de werkelijkheid in onze stad. Dat Standvast dat standpunt hanteert is niet in lijn met het sociale karakter dat een woningcorporatie zou moeten hebben, maar kan nog begrepen worden. Maar dat Gemeenteraadsleden dit idee na-papegaaien is ongehoord. Als volksvertegenwoordiger mag van hen verwacht worden dat ze zelfstandig nadenken en hun eigen mening vormen. Het kan hen haast niet onopgemerkt blijven dat het systeem zeer nadelige gevolgen heeft? Het huidige toewijzingssysteem drijft veelbelovende jongen mensen de stad uit. Slecht voor de starters, slecht voor de sociale diversiteit en slecht voor de stad die hiermee draagkrachtige huishoudens verliest (met gevolgen voor middenstand, maar ook Gemeentekas).

Entree kan beter

Stijn Verbruggen (PvdA) heeft het in ieder geval wel door: Entree deugt niet. Als hij het weet, weet de rest van de Raad het ook. Want ik schat Verbruggen in als iemand die prima in staat is zijn boodschap aan collega-raadsleden over te brengen. Hij nodigt iedere Nijmegenaar (e.o.) uit om hem te vertellen hoe het toewijzingssysteem verbeterd kan worden en heeft hiervoor een website gebouwd: Entree kan beter

Conclusie: weinig vertrouwen

De conclusie is voor mij in ieder geval duidelijk: er is slechts een kleine winst geboekt. In plaats van 262 woningen gaan er nog “maar” 130 woningen tegen de vlakte. Er zijn allerlei toezeggingen gedaan door een woningcorporatie die op dit dossier inmiddels een soort reputatie heeft opgebouwd van het niet uitvoeren van voornemens. De Raad en het College laten zich met een kluitje het riet in sturen. Ze hebben geblafd en de burger daarmee de indruk gegeven dat ze het probleem willen aanpakken, om zich vervolgens weer in hun hok te laten sturen met een gelikte Powerpoint presentatie. Mooie beloftes, maar het onderwerp wordt niet meer geagendeerd, dus of ze nagekomen worden is maar de vraag.

Ik hoop van harte dat Standvast haar plannen uitvoert en dat de totale woningvoorraad hiermee zelfs wat uit zal breiden. Maar tegelijkertijd is duidelijk dat je als “tijdelijk huurder” een minderwaardig soort Nijmegenaar bent, waar men in de Gemeenteraad weinig interesse voor heeft.

De uitkomst vervult me in ieder geval niet van vertrouwen. Niet in Standvast, maar in dit dossier ook niet in de Gemeente. Ik vrees met grote vrezen dat Standvast alsnog gaat slopen en we jarenlang tegen een braakliggend stuk grond mogen aankijken.

Ik hoop dat ik het bij het verkeerde eind heb….

(oorspronkelijk geplaatst op www.nijmegendirect.nl)

Op 1 februari stond (onder meer) de voorgenomen sloop van de Malvertse Maisonnettes op de agenda. Vanuit mijn betrokkenheid bij dit onderwerp kreeg ik de gelegenheid om in te spreken. Mijn betoog was een korte samenvatting van hetgeen ik eerder al schreef (Lees: Sloop Malvertse Maisonnettes: Redenen om het niet te doen). Omdat je als inspreker slechts drie minuten spreektijd krijgt, moest ik mijn verhaal kort houden, dus ik kwam al snel bij mijn oproep aan de Raad: zet alles op alles om te voorkomen dat 262 prima woningen, die ruim én betaalbaar zijn, aan de Nijmeegse woningvoorraad worden onttrokken. Juridisch kan de Gemeente misschien niets, maar aangezien Standvast veel zaken met de Gemeente doet, kan de wortel en de stok prima gehanteerd worden. Je kunt de Burgerronde online terugluisteren!

Wat mij bijzonder verbaasde was dat ik in eerste instantie -volgens de agenda- de enige inspreker was. Op de agenda stond geen inspreker vanuit bijvoorbeeld een bewonerscommissie. Gelukkig bleek dit mee te vallen: ook de bewoners, zowel tijdelijke als permanente, waren vertegenwoordigd. Maar door de onduidelijkheid over de datum waarop dit onderwerp geagendeerd was, konden ze zich pas op het laatste moment aanmelden.

De raadsleden leken begripvol voor de situatie en welwillend om een oplossing te zoeken om sloop-zonder-alternatief te voorkomen. Ook de wethouder nam op de Politieke Avond afstand van de voornemens van Standvast. Zij noemde de sloopplannen “niet te verteren”. Pepijn Boekhorst (GroenLinks) bemerkte hoe verschillend de toon was vergeleken met de brief aan de Raad waarin zij het standpunt van Standvast woordelijk over lijkt te nemen. In de inspraakronde stelden ze een aantal vragen. De SP vroeg me hierbij hoe ik erbij kwam dat Standvast tot ruim € 95.000 per woning aan renovatie kon investeren. Tenslotte was er een private partij die het zou willen doen voor € 60.000,-. Dan zeg ik: des te meer reden om te renoveren; pure winst!

Kamerronde

Na de inspraak volgde de Kamerronde (ook te beluisteren), waarin de afgevaardigden van de fractie aan “opinievorming” rondom het onderwerp deden.

Er volgde nog een kleine ronde waarin de diverse fracties hun standpunt kenbaar maken. Hierbij leken coalitiepartners GroenLinks en D66 wat plaagstootjes uit te delen. D66, de partij die zichzelf ooit het “redelijk alternatief” noemde, wil de hernieuwde plannen van Standvast afwachten alvorens een opinie te vormen. GroenLink probeerde D66 een veroordeling van de gang van zaken te ontlokken, maar slaagde hierin helaas niet.

Vervolg

Op 15 februari zal Standvast -naar verwacht- haar nieuwe plannen aan de Gemeenteraad presenteren. De wethouder zegde toe haar uiterste best te doen om Standvast te bewegen tot een acceptabeler plan. Niet echt een enorme doorbraak. Maar ook niet, zoals ik naast me hoorde zeggen: “Proate veur t proate” Het is een stap in de richting.

Hopelijk wordt dit snel, en positief, vervolgd!

(N.a.v. eerdere berichten over de voorgenomen sloop van de Malvertse Maissonnettes werd ik uitgenodigd om in te spreken. Het thema bleef in de agenda echter verschuiven. Daarom heb ik voorafgaand aan de inspraak vast een artikel geschreven waarin ik beschrijf waarom niet gesloopt zou moeten worden. Oorspronkelijk geplaatst op www.nijmegendirect.nl)

UPDATE, 26 januari 2012, 6:21 uur:
Stijn Verbruggen zegt: “Tenminste 1 partij is niet akkoord gegaan met verzoek om Malvert van agenda van 1 februari af te halen en dat betekent dat het gewoon op de agenda blijft staan. Dus op 1 februari spreekt de gemeenteraad gewoon om 19 uur over Malvert. Maar ik verwacht dat de wethouder dan dus iets zal zeggen over overleg met Standvast en dat zij ergens aan werken. En dan zal gemeenteraad het onderwerp ongetwijfeld opnieuw agenderen als er meer bekend is over wat Standvast van plan is. Dus: gewoon op 1 februari in de raad, maar waarschijnlijk in maart nog een keer.”

Wilt u inspreken? Meldt u dan vóór 30/1/2012 12:00 uur aan via griffie@nijmegen.nl

Het gaat alle kanten op met de sloop. In de vorige blog over de voorgenomen sloop van de Malvertse Maisonettes wist ik nog te rapporteren dat de Gemeenteraad hier op 16 februari over zou vergaderen. Toen werd dit ineens verplaatst naar 1 februari, in verband met de afwezigheid van enkele leden. Ik had al contact opgenomen met de Griffie om aan te melden als inspreker.

Maar vandaag berichtte Stijn Verbruggen (PvdA) me dat de gemeente hem gevraagd had of het goed was het “onderwerp Malvert” uit te stellen. Dit op verzoek van de wethouder die een aantal gesprekken met Standvast gaat voeren. Verbruggen vermoed dat er een “Plan van Aanpak” opgesteld lijkt te worden, al heeft hij geen idee wat dit inhoudelijk betekent. Verbruggen is akkoord gegaan met het verzoek tot uitstel, omdat hij van mening is dat het zinniger spreken is op basis van zo een nieuw plan. Een begrijpelijke beslissing.

Onbekend is wanneer het thema dan wel geagendeerd wordt:

Ik weet ook nog niet of het onderwerp nu op 15 februari of pas in maart terugkomt in de gemeenteraad. Op www.nijmegen.nl/gemeenteraad kunnen mensen die het in de gaten willen houden dat zelf volgen. De agenda voor een gemeenteraadsvergadering, komt steeds circa 10 dagen vantevoren op die website.

Ik hoop dat de Gemeente al haar invloed gaat aanwenden om de woningen te behouden. Voor het geval ze nog wat argumenten nodig hebben, zet ik er hier een paar op een rijtje:

Duurzaamheid

Renovatie is duurzamer dan sloop en nieuwbouw. Waarom zou je een prima woning tegen de vlakte gooien? Zonde van de grondstoffen en energie. Denk aan het eerste adagium van duurzaamheid: Reduce, re-use, recycle. Door minder te produceren, spaar je de planeet het meest. Vooral als je de renovatie ook nog eens aangrijpt om wat isolerende maatregelen te nemen.

Woningmarkt

Het argument is al eerder aan bod gekomen. In een stad waar jaarlijks een tekort van 1600 woningen is, is het onverantwoord om er nog eens 262 te slopen. Nu al heb je met een wachttijd van vijf jaar geen enkele kans om een dak boven je hoofd te krijgen. Bij sloop wordt dit erger

Raison d’etre van Standvast

Wat is de taak van een woningcorporatie? Inderdaad: betaalbare huisvesting bieden. Betaalbare huisvesting slopen is volledig in strijd met de enige reden dat Standvast bestaat.

Economie

Het is bovendien economisch bijzonder rendabel om de woningen te renoveren. De woningen zijn structureel prima. Ze zijn ruim opgezet. Met een goede renovatie kunnen ze zo nog twintig jaar mee. Een simpel rekensommetje: Het merendeel van de kosten zit hem in de huursector in de stenen. De maisonettes zijn al geheel afgeschreven (anders zouden ze het niet slopen). De maandelijkse afschrijvingskosten op de woningen zijn dus nagenoeg nul. Dit betekent dat de huurbaten van de woningen volledig ten goede komen aan de winst. Het enige dat er nog afgetrokken moet worden is de afschrijving op de renovatie. Stel dat de woningen nog twintig jaar meegaan. Dat is 20 maal 12 = 240 maanden. Elke maisonette heeft 24 woningen. Dat is dus per flat 24 x 240 = 5760 keer huurbetalingen. Laten we zeggen dat de woningen voor € 400 in de markt gezet worden. Dit is een bijzonder lage huursom, want een soortgelijke woning in de Meijhorst kost ruim € 480 per maand. € 400 maal 5760 = € 2.304.000 aan huurbaten over de levensduur van de woning na renovatie. 2,3 Miljoen per maisonette, dat is € 96.000 per woning. En dan heb ik de huurverhogingen nog niet eens meegenomen. Voor dat geld kun je een hele mooie renovatie uitvoeren.*)

Kortom, alle lichten staan op groen voor een renovatie.

Financien

Wacht, misschien toch niet…misschien is er een probleem. Misschien heeft Standvast dat geld momenteel niet. Moet je het dan niet doen? Toch wel: als uit een berekening blijkt dat een investering geld oplevert, moet je besluiten het te doen. Het vinden van financiering is een ander traject. Er zou geleend kunnen worden (corporaties kunnen bijzonder voordelig lenen bij een aantal instellingen die alleen zaken doen met overheden, tegen zéér schappelijke rentes). Maar Standvast zou ook kunnen besluiten om een deel van de woningen nu te verkopen (met de belofte dat ze meegenomen worden in de renovatie), waardoor ze werkkapitaal krijgen. Dan heb je ook gelijk een mooie mix tussen huur en koop, wat de leefbaarheid van de wijk -volgens gangbare overtuigingen- ten goede zou moeten komen.

*) Voor de bedrijfseconomen onder ons: ik hanteer hier de DC methode van kostprijsberekening. Overheadkosten zijn in deze berekening niet relevant, aangezien de overhead niet wordt beïnvloedt door het al dan niet renoveren van de woningen.

(Oorspronkelijk geplaatst op www.nijmegendirect.nl)

Eerder schreef ik al een stuk over het onwaarschijnlijk slechte plan om 262 prima woningen te slopen. Als onderbouwing hiervoor verwijst Standvast naar wetgeving die hen verbiedt langer dan vijf jaar tijdelijke verhuur toe te passen.

Slechte verdediging, maar nog slechter was dat ik hierdoor in eerste instantie ook op dat pad liep: de wetgeving deugt niet. Het ligt natuurlijk anders: het blijft Standvast die hier slecht beleid voert en zich hiervoor verschuilt achter wetgeving.

Dit thema is ook door een aantal politici opgepikt, waarvan een aantal reacties hebben geplaatst. De linkse partijen hebben vragen gesteld in de Gemeenteraad, waarop niet al te bevredigende antwoorden zijn gekomen. De Raad heeft het thema op 16 februari weer geagendeerd.

Inspectiebezoek

PvdA-er Stijn Verbruggen heeft gevraagd of het mogelijk was om een de woning van mijn goede vriendin, die in de Malvertse Maisonettes woont, te bezichtigen. Ook hij is van mening dat Standvast hier duidelijk faalt: “Het is wel degelijk Standvast die hier faalt en niet de wet. Als je op basis van die wet aan tijdelijke verhuur gaat doen, weet je dat 5 jaar echt het maximum is. Tussentijds moet er dan al een paar keer verlengd worden, je krijgt niet in één keer toestemming voor 5 jaar. Het is een schande dat Standvast na 5 jaar nog steeds geen haalbaar plan heeft liggen. Ieder plan hebben ze terug moeten trekken omdat het te afhankelijk was van de particuliere koopmarkt. En die ligt door de crisis op zn gat. Maar ook dat speelt al wel een tijdje.”

Afgelopen zaterdag bezocht Verbruggen de buurt om de kwaliteit van de woningen met eigen ogen te inspecteren. Helaas kon ik niet bij het bezoek aanwezig zijn, maar mijn vriendin vertelt dat Verbruggen erg positief was over de kwaliteit van de woningen. Hij had er een goed gevoel over. Ook hij meent dat met wat licht onderhoud de woningen nog bijzonder lang mee zouden kunnen. Ongelooflijk zonde om te slopen, zo citeert ze Verbruggen.

Verder zegt ze het volgende:

“Hij heeft bij mij een rondleiding op onderste en bovenste verdieping gehad, ik heb hem verteld over de flexibele indeling en degelijke staat van de woningen (heel stevige muren, goed geisoleerd, dubbel glas), en met een likje verf en hier en daar wellicht een beetje verbouwing (bijvoorbeeld de badkamer, die in sommige woningen vergroot is tov die van mij) kunnen ze er weer minimaal 20 jaar tegen. Twintig jaar nam hij zelf in zijn mond met het oog op “dan kunnen ze de badkamers iets groter maken, zodat ze er weer 20 jaar mee vooruit kunnen”. Hij was geïnteresseerd in hoe vernieuwing van de keukenblokken in zijn werk ging, ik kon daarnaar alleen gissen, waarschijnlijk stapsgewijs voor alle woningen in de loop van de afgelopen 40 jaar.”

Die laatste vraag heb ik via de mail richting Verbruggen geantwoord, omdat ik zelf weer mensen ken die in een soortgelijke woning wonen.

Politieke actie

Stijn Verbruggen gaf aan dat hij samen met een GroenLinks-er een gesprek heeft gepland met Standvast voor een toelichting op de vraag waarom het “zo ontzettend moeilijk” is om een haalbaar plan te maken. Persoonlijk acht ik de kans dat Standvast hier overtuigend aantoont dat het onmogelijk is te renoveren bijzonder klein. Hij erkent dat de gemeente weinig formele bevoegdheden heeft en dus “alleen door overleg en praten bijvoorbeeld Standvast aan hun verstand kan peuteren dat ze het echt niet kunnen maken om de woningen te slopen zonder nieuw haalbaar plan”.

Vooral in een woningmarkt waar per jaar vraag is naar 1400-1600 woningen voor starters is het ongehoord om 262 goede woningen te slopen. “De 262 Malvert Maisonettes zijn daar een aanzienlijk deel van en daardoor zou het woningtekort duidelijk merkbaar verder onder druk komen. Dit zou nog jaren merkbaar zijn voor woningzoekenden in Nijmegen en omstreken en is daarom niet toelaatbaar”.

Raadsvergadering

Het is spijtig dat de Raad het onderwerp pas op 16 februari bespreekt. De agenda voor 2 februari zat echter al vol, waardoor het twee weken later pas aan bod kan komen. Helaas is Verbruggen dan zelf op vakantie, dus moet een partijgenoot het van hem overnemen. Uitstel was een optie geweest, maar Verbruggen gaf aan dat het voor maart aan de orde moet zijn geweest: “In december zijn we te laat”.

Oproep

De Politieke Avond is een openbare bijeenkomst, waar alle burgers van Nijmegen bij aanwezig mogen zijn en eventueel mogen inspreken. Ik roep bij deze iedereen die belang heeft bij de Nijmeegse woningmarkt om bij deze Politieke Avond aanwezig te zijn. Als publiek, of als inspreker. Wanneer je wilt spreken, is het zinnig om de regels hierover door te nemen en je vooraf aan te melden. Kijk hiervoor op de site Nijmegen.nl – inspreken.

Een vriendin van me woont in de Malvert, in de maisonnettes. Deze maisonnettes staan al een tijdje op de nominatie voor sloop, zodat er plaats wordt gemaakt voor nieuwe bewoning. Inmiddels heeft mijn vriendin inderdaad een schrijven ontvangen dat ze binnenkort de woning zal moeten gaan verlaten. Niet vanwege de nieuwbouw, zo blijkt, maar omdat de wet stelt dat woningen niet langer dan 5 jaar op “tijdelijke basis” verhuurd moeten worden. Nee…de woningen worden gesloopt, om plaats te maken voor een grasveld.

In de Gelderlander van 31/12/2011 verscheen hierover een commentaar. Ik zou hiernaar willen linken, maar helaas is het online niet te krijgen. Tijd voor het ouderwetse overtype-werk dus:

Sloop in Malvert

Al sinds 2006 denkt woningcorporatie Standvast Wonen over de toekomst van de elf maisonnetteblokken bij het Maas-Waalkanaal in de Dukenburgse wijk Malvert. Het gaat om 262 woningen.
Standvast ontwikkelde diverse plannen voor renovatie, sloop gevolgd door nieuwbouw of een combinatie daarvan. Hierover werd ook vaak en veel overlegd met de buurt. Standvast wilde Malvert in deze hoek een nieuw gezicht geven. De oorspronkelijke bewoners zagen er aanvankelijk niets in. Zij wilden het liefst een renovatie.
De maisonnettes zijn groot en de huur van de woningen is betaalbaar. Dat laatste is ook de reden dat elkders in Nijmegen talloze maisonnettecomplexen nooit zijn afgebroken. Corporaties hadden er rond de eeuwwisseling plannen voor klaarliggen, maar ze zijn allemaal in de prullenbak beland.
De afgelopen jaren zijn de meeste vaste bewoners vertrokken uit de Malvert-maissonnettes. Standvast verhuurde ze vervolgens via tijdelijke contracten. De wet stelt dat dit slechts voor een periode van 5 jaar mag. In 2013 komt daar een eind aan. Dan komen de flats leeg. De vernieuwingsplannen van Standvast lopen echter vast op de financiering. Dus dreigen de flats nu gesloopt te worden en daarna wordt het terrein ingezaaid met gras.
Terecht dat de politiek hiertgen bezwaar maakt. Er is in Nijmegen nog steeds een tekort aan betaalbare woningen. Slopen zonder het vooruitzicht van nieuwe woningen, is doodzonde. Dat mag niet gebeuren. De directeur van Standvast die vaak geroepen heeft dat er in de stad te snel gesloopt wordt, krijgt in Malvert de kans om aan te tonen dat het ook anders kan: maak Malvert bewoonbaar.

Dat is toch ongehoord, dat je in een stad waar zware woningsnood heerst, waar je zelfs met een officiële wachttijd van meer dan VIJF jaar NUL kans op een huurwoning maakt, 262 huishoudens op straat zet en de huizen waarin ze wonen tegen de vlakte gooit?

Dat moet, blijkbaar, van de wet. Dan is de conclusie duidelijk: die wet deugt niet, en die moet niet worden gehandhaafd.

Las je dat goed? Schrijf ik, die vind dat de antikraakwetgeving gewoon gehandhaafd moet worden, dat de wet genegeerd moet worden? Ja! Want in tegenstelling tot de Kraakwet, die eigenaren beschermd tegen de diefstal van hun eigendom (namelijk hun pand) zou het breken van déze wetgeving hetzelfde doel dienen (verlichting woningnood) zónder dat daardoor iemand geschaadt wordt.

En mochten er onverhoops toch nog wat onbewoonde flats tussenzitten, dan kan het telefoonnummer van SSHN makkelijk gegoogled worden. Tijd voor de politiek om in te grijpen en deze belachelijke sloopactie zonder vervangende woningbouw te stoppen. Nieuwbouw niet financierbaar? Dan misschien toch maar renoveren en gewoon nog 10 jaar laten staan. Want die maisonnettes… zijn geweldig om in te wonen! Ik heb er ook 20 jaar in mogen leven.

“Hoe zou het met … vergaan zijn?

Ik weet niet of ik de enige ben, maar er is een aantal Grote Individuen die in mijn jonge jaren de media bepaalden. Nelson Mandela, George Bush Sr., Michael Gorbatsjov om er maar een paar te noemen. En natuurlijk Margareth Thatcher. Stuk voor stuk mensen die er -in mijn beleving- gewoon ALTIJD waren en die voor mij nog altijd de originele vertolker van hun rol waren. Na hen slechts opvolgers, maar zij… zij waren de “echte”. Zo af en toe denk ik wel eens terug aan die mensen. Hoe zou het hen vergaan zijn nadat ze uit de spotlights verdwenen…?

Als jij jezelf die vraag ook stelt, dan moet je binnenkort eens bij Lux langs, want daar draait vanaf 12 januari de film “The Iron Lady”. Afgelopen dinsdag mocht het Sneak Preview publiek alvast van deze film genieten.

De film begint met een oude vrouw die een pak melk gaat kopen en zich bij de kruidenier verbaast over de hoogte van de prijs. Zelfs al weet je op dat moment nog niet welke film je kijkt (zoals ik) het is meteen duidelijk: dit is Margareth Thatcher. Ongelofelijk knap hoe Meryll Streep de rol van de aan wat metaalmoeheid lijdende “Iron Lady” neerzet. Ze speelt Thatcher niet, ze ís Thatcher. Als de oud-premier vervolgens een gesprek voert met haar overleden man krijg je al snel het gevoel dat ze zwaar aan het dementeren is, een indruk die door de zorgverleners wordt versterkt. En inderdaad, ze reageert op het nieuws alsof ze nog premier is.

Maar als ze wat later begint met het opruimen van de spullen van haar overleden man, wordt wel duidelijk dat ze nog bijzonder helder is. Dit opruimen van de spullen is een goede kapstok om het verhaal van Thatcher aan op te hangen. Bij elk object heeft ze een herinnering die samen het verhaal vertellen van een ambitieuze kruideniersdochter die dwars door alle conventies heenbreekt om uiteindelijk als eerste vrouw hoofdbewoner van Downing Street 10 te worden. De film vertelt ons hoe de IJzeren Dame vastberaden was haar land door woelige tijden te sturen. In een periode van economische crisis, IRA-terreur en de invasie van de Falkland eilanden.

De IJzeren Dame zoals we die uit het nieuws kennen is dus bijzonder duidelijk zichtbaar, maar wat we ook zien is de vrouw die de rol vertolkt. Een politica die staat voor haar idealen en die handelt op een wijze die strookt met haar ideeën van wat juist is voor het land. Een vrouw die impopulaire maatregelen neemt omdat ze zeker weet dat dit haar land op termijn verder helpt en het “Great” weer zal terugbrengen in Great Brittain. We zien haar worstelen met de Falkland oorlog, wetende dat zij, als moeder, met haar besluit het leven van duizende Britse zonen in gevaar brengt. We zien haar terwijl ze de verlammende stakingen bestrijdt om de economie uit het slop te helpen.

En we zien haar thuis, waar het gezinsleven te lijden heeft onder haar zware verantwoordelijkheid. Toch blijft haar man altijd van haar houden, ook al vindt hij haar af en toe een “Silly Old Sausage”.

Margareth Thatcher wordt in “The Iron Lady” op bijzonder integere en menselijke wijze neergezet. Natuurlijk is niet zeker of de scenes van “nu” inderdaad de vraag “hoe is het Thatcher vergaan” beantwoord, maar ik waag te betwijfelen of een film als deze Engelse subsidiegelden had ontvangen als Thatcher het er niet mee eens was geweest.
(Oorspronkelijk geplaatst op www.nijmegendirect.nl)

“The Iron Lady” biedt je een prachtige mix van modern Britse Geschiedenis en een mooi menselijk verhaal. Wat mij betreft is dit een film die past in een Britse traditie van mooie historische films, die net als The Kings Speech absoluut Oscarwaardig is!

Wat mij betreft is “The Iron Lady” verplichte lesstof voor elke politicus die we hebben, alsmede voor iedereen met politieke ambities. Want je kunt van haar ideologie en regeerstijl vinden wat je wilt, maar Thatcher was wél een echte leider. Iemand die voor de troepen uitliep en niet iemand die de oren altijd liet hangen naar de opiniepeilers van haar tijd. Daar kunnen onze politici nog wel wat van leren: meer staan voor hun ideeën en minder macht overdragen aan Maurice de Hond.

En als je geen politieke carriére hebt of ambieert, dan is “The Iron Lady” gewoon een briljante film die garant staat voor een welbesteed avondje uit!

Oorspronkelijk geplaatst op www.nijmegendirect.nl

Afgelopen week moest ik voor mijn werk een tweetal bezoeken afleggen. Het eerste bezoek was naar een handelsonderneming in electronica in het zuidoosten van Nederland, het tweede bezoek was naar een consultancybedrijf in de Randstad.

Terwijl ik na het tweede bezoek naar huis reed, kwam er een gedachte in me op. Is dit niet wat Aldous Huxley in zijn boek “Brave New World” beschreef (zij het dat de werkelijkheid wat milder is dan het boek)?

In “Brave New World” worden kindertjes gekweekt in een fabriek, waarbij ze via allerlei processen worden opgekweekt tot een bepaalde kaste. Dat begint bij de elite (de Alpha’s) en loopt door naar de Gamma’s: de mensen die het simpele werk doen: straten vegen, dozen vouwen. In het boek worden de kinderen niet alleen opgekweekt om tot een kaste te behoren, maar ook om blij te zijn met de kaste waartoe ze ingedeeld zijn. Tot zover is “Brave New World” (voor zover ik weet) gelukkig nog niet uitgekomen. Makkelijker herkenbaar is echter het gegeven dat in het boek de elite al de beslissingen neemt, zonder dat de “lagere kastes” daarin betrokken worden… terwijl ze wel door de beslissingen geraakt worden.

Ditzelfde onderscheid werd afgelopen week dus ook enorm duidelijk. Aan de ene kant de handelsonderneming, waar het allemaal gaat om productiedraaien en arbeid. Mensen die keihard werken in een omgeving die geheel is ingericht op efficiency. Mensen die de basis vormen van onze hele maatschappij. De mensen die, simpel gezegd, de toegevoegde waarde bieden.

Dit zijn nu net de mensen die getroffen worden door de beslissingen uit de politiek, terwijl ze niet de middelen hebben om de besluitvormingsprocedures in een vroeg stadium te beïnvloeden. De mensen, die geconfronteerd worden met allerlei maatregelen en geen enkel instrument hebben dan de demonstratie op het Malieveld.

Aan de andere kant het consultancybedrijf. Gevestigd tussen allerlei andere consultancybedrijven in een modern ogend flatgebouw. Een mooi verzorgde entree, met piekfijn verzorgde receptionistes. Een interieur dat strak en fijn is: kleuren, kunst, een koffiemachine die een paar maandlonen kost en vooral heel veel mensen in dure pakken. Dit zijn de mensen die de besluitvorming sturen waar de beslissingen uit komen die de mensen uit de handelsonderneming treffen.

De vraag die zich opdringt is: hoe kan de hogeropgeleide besluitvormer, levend in zijn eigen wereldje, zo zorgvuldig opgebouwd en verzorgd, in zijn besluitvorming echt beseffen wat de impact is van de besluiten? Door af en toe een werkbezoek af te leggen en een half uurtje met mensen te praten? Door soms naar het nieuws te kijken en daar de spandoekteksten van het Malieveld te lezen?

En hoe kan de wereld van de basis van de pyramide in de besluitvorming geïntegreerd worden, zonder tot ondoordachte besluiten te komen die enorme bijwerkingen hebben? Door vakbonden? Vakbonden zijn op hun beurt te beperkt in hun visie, in de zin dat ze alleen de wereld van de werknemer zien en dus geen oog hebben voor het grotere geheel. Door een beweging als de Socialistische Partij (SP)? De afkomst van de SP-ers is een pluspunt, maar leidt vaak ook tot een enigszins beperkte blik op het grotere geheel.

De oplossing voor dit vraagstuk ligt in het samenbrengen van de werelden. Ik denk dat het niet realistisch is om te eisen dat de lageropgeleide beroepsbevolking na een lange dag hard werken de collegebanken induikt om “even” wat bij te spijkeren over macro-economie, sociaal-economische verhoudingen en dergelijke. Dus ligt hier een taak voor de hoger opgeleiden in onze samenleving om ook de échte werkvloer te ervaren. En dan niet met een lullig werkbezoekje of een dagje meeloopstage, maar écht ervaren.

Tijd voor de hoger opgeleide om minstens één dag in de week mee te werken in het magazijn, de kantine of de schoonmaakploeg, om ook die kant van de wereld te ervaren. Net zolang tot ze een aantal punten verzameld hebben om het certificaat “Weten waarover je het hebt” te ontvangen. Dit certificaat zou ook mooi zijn als onderdeel van de vele opleidingen. Stel studenten verplicht om gedurende hun studie minimaal vier uur per week te werken in bepaalde sectoren. Dit levert ze inkomen op (hebben ze toch al zo hard nodig) en de ervaring die ze op een later punt hard nodig hebben. En voor die vier uur per week krijgen ze aan het eind van de rit natuurlijk ook studiepunten, nodig om de opleiding af te ronden.

Tijd om “de ander” te leren kennen, voordat je over ze beslist.

(Oorspronkelijk geplaatst op Nijmegen Direct op 31 maart 2011)

De geregistreerde criminaliteit loopt al jaren terug, maar het gevoel van onveiligheid stijgt. Tegelijkertijd lijkt het dat mensen steeds minder vertrouwen krijgen in de politie, die zich bezig zou houden met de verkeerde prioriteiten. Zo leeft bij veel mensen het gevoel dat het doen van aangifte bij fietsendiefstal tijdverspilling is, omdat die wouten toch alleen maar bonnen voor te hard rijden willen uitschrijven.

Op Radio 1 was vanochtend een item te horen over de Pupillenbuurt in Delfshaven in Rotterdam, waar een Wijkagent een geniale inval had. Zo een inval waarvan je denkt: waarom is daar niet veel eerder aan gedacht?

In het De buurt bestuurt-concept bepaalt de buurt waar de politie zich mee bezig moet houden. Hoe? Simpel: de politie stelt 200 uur per jaar beschikbaar aan de bewonersorganisatie, die vervolgens bepaalt hoe die uren worden ingezet. Daarnaast mag de bewonersvereniging beslissen over 200 uur Stadstoezicht.

Wat kun je hiermee doen? Je zou een extra mannetje kunnen inzetten die net iets minder dan 4 uur per week (toch 0,1 fte) patrouilleert. Of een paar verkeerscontroles extra. Of…waar maar behoefte aan is. In de Pupillenbuurt wordt de politie ingezet tegen drugshandel en drugsgebruik, snelheidsovertredingen in de wijk en horeca-overlast. Stadstoezicht mag zich extra inzetten tegen hinderlijk park

Zo simpel. Zo eenvoudig. Zo geweldig voor het vergroten van het draagvlak voor de politie. Zo goed voor het verbeteren van het vertrouwen dat de politie er is om de burger ten dienste te staan. Waarom doen we dat niet allemaal? Of meer specifiek: waarom doen we dit niet in Nijmegen?

De afgelopen jaren zijn er genoeg problemen geweest die een soortgelijke aanpak ook voor onze stad relevant maken. De Oudejaarsnachtproblemen van 2007 en 2008. Het gedonder in Meijhorst. De dreigende onrust in Hatert, alsmede de terreur tegen de Buurtvaders die hebben geleid tot een onderduikende Buurwacht, etc. Zat redenen om de burger meer inspraak te geven in de prioriteiten van de politie en dit is een prachtig instrument.

Bovendien geeft een project zoals dit de buurtorganisatie meer invloed, waardoor meer mensen er het nut van inzien en deelname zou kunnen toenemen. Het lijkt me een mooi onderwerp om op de agenda te zetten door een partij als D66, want dit is democratisering ten top.

Staatssecretaris Weekers kwam vandaag in het nieuws met het briljante plan om de inkomstenbelasting te verlagen, met hier en daar een procentje. Leuk plan, ware het niet dat hij dit wilde compenseren door het lage BTW tarief af te schaffen en de goederen die nu worden aangemerkt als “primaire levensbehoeften” voortaan ook onder het 19% tarief te laten vallen. Want, zo is zijn gedachte, hierdoor wordt arbeid goedkoper en de concurrentiepositie van de BV Nederland versterkt.

Op dit plan zijn de nodige zaken af te dingen.

Onbeschaafd

Het eerste argument is een beschavingsargument. Inkomstenbelasting is een vorm van directe belasting, terwijl BTW indirecte belasting is. Uit diverse economische onderzoeken is een verband naar voren gekomen van de verhouding directe/indirecte belasting en de algemene “beschaafdheid” van een land. Directe belasting is namelijk verfijnder en vereist een zeker intelligentieniveau, terwijl indirecte belasting relatief grof is. Zomaar wat voorbeelden van indirecte belastingen: de OZB werd vroeger geheven op het aantal ramen van een huis, vanuit de gedachte dat het aantal ramen een indicatie is van de vermogenspositie van de huiseigenaar (met als gevolg dat iedereen kleine pijpenlades ging bouwen). En in nog historischer tijden werd de belasting geheven op het aantal ossen dat je had.

Die tijd hebben we toch achter ons?

Asociaal

Belangrijker is dat het plan Weekers ronduit asociaal is. Wat dat betreft is het frappant dat Weekers dit plan lanceert precies op de dag dat Obama de vloer aanveegde met zijn tegenstanders. Onderwerp van discussie: het idee van zijn tegenstanders om de rijken een tax-cut van twee ton te geven, wat dan gefinancierd moet worden uit bezuinigingen op de ouderenzorg. Dit zou ervoor zorgen dat voor elke rijke sloeber die een tax cut krijgt zes bejaarden moesten creperen. Obama is wat socialer en zegt “It’s not going to happen as long as I am president”.

Ook de PVV heeft gelijk: dit plan schaadt “Henk en Ingrid”. Als je een laag loon verdiend, zeg € 18K op jaarbasis, dan bespaar je op de inkomstenbelasting hooguit € 180. Maar ondertussen wordt al je eten wél 10% duurder. Nu geef ik zelf redelijk zuinig uit aan eten, maar € 250 per maand is niet echt veel. Dit betekent dus hogere kosten voor de minder draagkrachtigen van onze samenleving. € 25 per maand, per persoon… toch weer € 300 per jaar. De rijken worden er beter van, de armen worden erbij genaaid.

Sowieso: er is een reden dat de primaire levensbehoeften 6% BTW kosten: je moet onvermijdelijke aankopen niet al te zwaar belasten, dat is een principiële kwestie. Overigens gaat nu rond dat hij het tarief dan maar naar 8% wil verhogen. Leuk gespeeld, maar nog altijd asociaal.

Doel voorbij geschoten

Overigens is nog maar de vraag in hoeverre het gecommuniceerde doel gehaald wordt. Weeker stelt dat hierdoor de arbeidslasten lager worden. Maar hebben we in Nederland niet een traditie met CAO’s en zo? Hoe waarschijnlijk is het dat de werkende Nederlander besluit om toch maar niet te gaan staken en actievoeren voor een loonsverhoging om de belastingverhoging te compenseren? Inderdaad, erg onwaarschijnlijk. Waarmee het doel weer niet bereikt wordt. Dom, dom, dom… een hoop rotzooi creëren voor nul resultaat.

Vergeet ook niet dat een belastingverhoging betekent dat de burger minder kan consumeren. Het effect dat dit voor de net-herstellende economie kan hebben moeten ook niet vergeten worden.

Kamer tegen

Godzijdank zitten er in de Kamer toch nog een paar mensen met verstand. Zowel de oppositie, als 2 van de 3 coalitiepartijen hebben zich tegen dit plan uitgesproken. Tegen zijn het CDA, PvdA, de PVV. Voor zijn GroenLinks (die ik toch altijd een redelijk sympathieke partij vond), de SGP en -helaas- mijn eigen partij, D66.

Voortbouwend op mijn eerdere post over het op-slot-gaan van de Nijmeegse (huur)woningmarkt, nu even een copy paste van een artikel van het Financieel Dagblad:

Huis kopen wordt modale inkomens onmogelijk gemaakt

1 december 201011:00 uur | FD.nl

Door aangescherpte regelgeving kunnen gezinnen met een modaal inkomen volgend jaar nog maar € 105.000 lenen voor de koop van een nieuw huis. Momenteel komt die groep in aanmerking voor een hypotheek van € 147.000.Dit schrijft de Vereniging Eigen Huis (VEH) in een persbericht.

Vanaf 1 januari worden de NHG-hypotheekregels aangescherpt, waardoor door  gezinnen minder kan worden geleend. Door het wegvallen van de koopsubsidie en starterslening eerder dit jaar, zal het gat nog groter zijn.

Koopwoning onbereikbaar

Volgens berekeningen van de VEH wordt een koopwoning voor gezinnen met een inkomen van € 33.000 vrijwel onbereikbaar. De vereniging spreekt van een schrijnende situatie, omdat deze groep als gevolg van een Europese richtlijn vanaf 1 januari niet meer terecht kan in de sociale huursector.