Terwijl ik na het tweede bezoek naar huis reed, kwam er een gedachte in me op. Is dit niet wat Aldous Huxley in zijn boek “Brave New World” beschreef (zij het dat de werkelijkheid wat milder is dan het boek)?

In “Brave New World” worden kindertjes gekweekt in een fabriek, waarbij ze via allerlei processen worden opgekweekt tot een bepaalde kaste. Dat begint bij de elite (de Alpha’s) en loopt door naar de Gamma’s: de mensen die het simpele werk doen: straten vegen, dozen vouwen. In het boek worden de kinderen niet alleen opgekweekt om tot een kaste te behoren, maar ook om blij te zijn met de kaste waartoe ze ingedeeld zijn. Tot zover is “Brave New World” (voor zover ik weet) gelukkig nog niet uitgekomen. Makkelijker herkenbaar is echter het gegeven dat in het boek de elite al de beslissingen neemt, zonder dat de “lagere kastes” daarin betrokken worden… terwijl ze wel door de beslissingen geraakt worden.

Ditzelfde onderscheid werd afgelopen week dus ook enorm duidelijk. Aan de ene kant de handelsonderneming, waar het allemaal gaat om productiedraaien en arbeid. Mensen die keihard werken in een omgeving die geheel is ingericht op efficiency. Mensen die de basis vormen van onze hele maatschappij. De mensen die, simpel gezegd, de toegevoegde waarde bieden.

Dit zijn nu net de mensen die getroffen worden door de beslissingen uit de politiek, terwijl ze niet de middelen hebben om de besluitvormingsprocedures in een vroeg stadium te beïnvloeden. De mensen, die geconfronteerd worden met allerlei maatregelen en geen enkel instrument hebben dan de demonstratie op het Malieveld.

Aan de andere kant het consultancybedrijf. Gevestigd tussen allerlei andere consultancybedrijven in een modern ogend flatgebouw. Een mooi verzorgde entree, met piekfijn verzorgde receptionistes. Een interieur dat strak en fijn is: kleuren, kunst, een koffiemachine die een paar maandlonen kost en vooral heel veel mensen in dure pakken. Dit zijn de mensen die de besluitvorming sturen waar de beslissingen uit komen die de mensen uit de handelsonderneming treffen.

De vraag die zich opdringt is: hoe kan de hogeropgeleide besluitvormer, levend in zijn eigen wereldje, zo zorgvuldig opgebouwd en verzorgd, in zijn besluitvorming echt beseffen wat de impact is van de besluiten? Door af en toe een werkbezoek af te leggen en een half uurtje met mensen te praten? Door soms naar het nieuws te kijken en daar de spandoekteksten van het Malieveld te lezen?

En hoe kan de wereld van de basis van de pyramide in de besluitvorming geïntegreerd worden, zonder tot ondoordachte besluiten te komen die enorme bijwerkingen hebben? Door vakbonden? Vakbonden zijn op hun beurt te beperkt in hun visie, in de zin dat ze alleen de wereld van de werknemer zien en dus geen oog hebben voor het grotere geheel. Door een beweging als de Socialistische Partij (SP)? De afkomst van de SP-ers is een pluspunt, maar leidt vaak ook tot een enigszins beperkte blik op het grotere geheel.

De oplossing voor dit vraagstuk ligt in het samenbrengen van de werelden. Ik denk dat het niet realistisch is om te eisen dat de lageropgeleide beroepsbevolking na een lange dag hard werken de collegebanken induikt om “even” wat bij te spijkeren over macro-economie, sociaal-economische verhoudingen en dergelijke. Dus ligt hier een taak voor de hoger opgeleiden in onze samenleving om ook de échte werkvloer te ervaren. En dan niet met een lullig werkbezoekje of een dagje meeloopstage, maar écht ervaren.

Tijd voor de hoger opgeleide om minstens één dag in de week mee te werken in het magazijn, de kantine of de schoonmaakploeg, om ook die kant van de wereld te ervaren. Net zolang tot ze een aantal punten verzameld hebben om het certificaat “Weten waarover je het hebt” te ontvangen. Dit certificaat zou ook mooi zijn als onderdeel van de vele opleidingen. Stel studenten verplicht om gedurende hun studie minimaal vier uur per week te werken in bepaalde sectoren. Dit levert ze inkomen op (hebben ze toch al zo hard nodig) en de ervaring die ze op een later punt hard nodig hebben. En voor die vier uur per week krijgen ze aan het eind van de rit natuurlijk ook studiepunten, nodig om de opleiding af te ronden.

Tijd om “de ander” te leren kennen, voordat je over ze beslist.

Op dit plan zijn de nodige zaken af te dingen.

Onbeschaafd

Het eerste argument is een beschavingsargument. Inkomstenbelasting is een vorm van directe belasting, terwijl BTW indirecte belasting is. Uit diverse economische onderzoeken is een verband naar voren gekomen van de verhouding directe/indirecte belasting en de algemene “beschaafdheid” van een land. Directe belasting is namelijk verfijnder en vereist een zeker intelligentieniveau, terwijl indirecte belasting relatief grof is. Zomaar wat voorbeelden van indirecte belastingen: de OZB werd vroeger geheven op het aantal ramen van een huis, vanuit de gedachte dat het aantal ramen een indicatie is van de vermogenspositie van de huiseigenaar (met als gevolg dat iedereen kleine pijpenlades ging bouwen). En in nog historischer tijden werd de belasting geheven op het aantal ossen dat je had.

Die tijd hebben we toch achter ons?

Asociaal

Belangrijker is dat het plan Weekers ronduit asociaal is. Wat dat betreft is het frappant dat Weekers dit plan lanceert precies op de dag dat Obama de vloer aanveegde met zijn tegenstanders. Onderwerp van discussie: het idee van zijn tegenstanders om de rijken een tax-cut van twee ton te geven, wat dan gefinancierd moet worden uit bezuinigingen op de ouderenzorg. Dit zou ervoor zorgen dat voor elke rijke sloeber die een tax cut krijgt zes bejaarden moesten creperen. Obama is wat socialer en zegt “It’s not going to happen as long as I am president”.

Ook de PVV heeft gelijk: dit plan schaadt “Henk en Ingrid”. Als je een laag loon verdiend, zeg € 18K op jaarbasis, dan bespaar je op de inkomstenbelasting hooguit € 180. Maar ondertussen wordt al je eten wél 10% duurder. Nu geef ik zelf redelijk zuinig uit aan eten, maar € 250 per maand is niet echt veel. Dit betekent dus hogere kosten voor de minder draagkrachtigen van onze samenleving. € 25 per maand, per persoon… toch weer € 300 per jaar. De rijken worden er beter van, de armen worden erbij genaaid.

Sowieso: er is een reden dat de primaire levensbehoeften 6% BTW kosten: je moet onvermijdelijke aankopen niet al te zwaar belasten, dat is een principiële kwestie. Overigens gaat nu rond dat hij het tarief dan maar naar 8% wil verhogen. Leuk gespeeld, maar nog altijd asociaal.

Doel voorbij geschoten

Overigens is nog maar de vraag in hoeverre het gecommuniceerde doel gehaald wordt. Weeker stelt dat hierdoor de arbeidslasten lager worden. Maar hebben we in Nederland niet een traditie met CAO’s en zo? Hoe waarschijnlijk is het dat de werkende Nederlander besluit om toch maar niet te gaan staken en actievoeren voor een loonsverhoging om de belastingverhoging te compenseren? Inderdaad, erg onwaarschijnlijk. Waarmee het doel weer niet bereikt wordt. Dom, dom, dom… een hoop rotzooi creëren voor nul resultaat.

Vergeet ook niet dat een belastingverhoging betekent dat de burger minder kan consumeren. Het effect dat dit voor de net-herstellende economie kan hebben moeten ook niet vergeten worden.

Kamer tegen

Godzijdank zitten er in de Kamer toch nog een paar mensen met verstand. Zowel de oppositie, als 2 van de 3 coalitiepartijen hebben zich tegen dit plan uitgesproken. Tegen zijn het CDA, PvdA, de PVV. Voor zijn GroenLinks (die ik toch altijd een redelijk sympathieke partij vond), de SGP en -helaas- mijn eigen partij, D66.

Het internet is een essentieel onderdeel van onze samenleving geworden. Kennis, kunst, nieuwe ideeën worden door het web met groot gemak verspreid. Het net brengt mensen samen die anders nooit van elkaars bestaan geweten hebben.

Kortom, het internet is uitgegroeid tot de zuurstof die we allen inademen.

Maar, er is een bedreiging: ad blockers.

Advertenties een noodzakelijk kwaad

Net als iedereen heb ik een lichte hekel aan advertenties. Ik bezoek een site voor informatie of voor entertainment, niet om geconfronteerd te worden met een of andere casino-advertentie. In discussies valt op dat mensen al snel adviseren een ad blocker te installeren, zodat je de advertenties niet meer hoeft te zien. De mensen beseffen echter niet dat het middel ad blocker ernstiger is dan de kwaal advertenties.

Het zijn namelijk de advertenties die ons de toegang tot informatie verzekeren. Zonder advertenties zouden sites geen inkomsten genereren. En zonder inkomsten, geen betaalde redactie. En zonder mensen die betaald op zoek kunnen gaan naar de beste (objectieve informatie) zijn we overgeleverd aan goedwillende amateurs. Zonder onafhankelijke kwaliteitssites moeten we het hebben van types die in hun eentje achter de computer zitten om een website bij te houden. Zonder dat nu duidelijk is waar ze hun info vandaan halen, of het klopt.. of dat ze het misschien uit de duim gezogen hebben.

Websites zijn duur

Want websites zijn duur. Erg duur. Dan heb ik het niet over hosting, servers, bandbreedte en ander technisch geneuzel. Ik heb het over de content. Neem nu een simpele downloadsite, die we niet bij naam zullen noemen. Ik heb het genoegen gehad om een tijdje te werken voor het bedrijf dat een dergelijk site exploiteert.
Het concept is simpel: gebruikers uploaden programmaatjes, de redactie kijkt of ze veilig zijn en schrijft af en toe een stukje, de software komt online en mensen kunnen het gratis downloaden. Enige bron van inkomsten: advertenties. Kosten: technische kosten, uren van de afdeling ICT, en de loonkosten van 1 voltijder en twee part-timers.  Zelfs als het personeel allemaal minimum loon kost, dan kijk je toch al snel naar € 50.000 loonkosten.

De site had toendertijd mooie bezoekerscijfers: pak hem beet 200.000 unieke bezoekers, goed voor 700.000 pageviews. Inkomsten: € 600 per maand. Ongetwijfeld verdient de site nu iets meer, maar het is maar de vraag of het inmiddels quitte speelt.

Ad Blocker: geen inkomsten

En dat is waar de ad blocker om de hoek komt.

Mensen willen wel gratis de software downloaden, maar weigeren om advertenties te zien. Maar ja, het is het een, of het ander. Of je koopt een product en je betaalt een prijs in geld, óf je koopt een product en betaalt een prijs in iets anders.. aandacht en clicks. Als je weigert om de advertenties te zien, dan haal je daarmee de inkomstenstroom voor de site weg. Het is alsof iemand voor je deur verschijnt met een prachtig cadeau, en je hem vervolgens wurgt! Dat doe je ook niet.

Waarom zou een organisatie veel tijd, moeite en geld investeren in een speurtocht naar informatie, als er op geen enkele manier een inkomstenstroom tegenover staat? Als iedereen ads zou blokkeren, dan zou het snel gedaan zijn met de gratis info op het net. Niet alleen de commerciële partijen vallen weg, maar ook al die gratis websites die voor hun informatie vaak afhankelijk zijn van diezelfde commerciële partijen.

Dus gooi die ad blocker overboord, geniet van de prachtige dingen die je op het Internet kunt vinden en besef dat elke reclame die je ziet er aan toe bijdraagt dat je ook in de toekomst, zonder te betalen, van al dat moois gebruik kunt maken. En af en toe zit er nog een reclame tussen waar je iets aan hebt, trouwens.

Zijn plan (geïnspireerd door de kamer): verlaging van de BTW op verbouwingen aan het eigen huis. Het verschil tussen 19% BTW of 6% BTW kan bij een beetje verbouwing aardig oplopen, waardoor dat nieuwe dakraam of die nieuwe serre ineens een stuk goedkoper wordt (althans…minder duur).

De geplaagde bouwsector reageert, verrassing!, verheugd op het plan. De hoop is natuurlijk dat iedereen nu zijn of haar huis gaat verbouwen, waardoor de sector (en leveranciers van bouwbedrijven) gered worden. Een commentator op Radio1 roemde de tijdelijkheid van de maatregel omdat een tijdelijk maatregel niet structureel op de begroting drukt (er wordt € 195 miljoen voor uitgetrokken) én omdat het tijdelijke effect precies dat doet wat ermee beoogt is: dat men nu even snel die verbouwing doet.

Maar ja, dat is nu net ook het zwakke punt.

Vroeger, toen ik nog jong en onschuldig was, werkte ik in een supermarkt. En daar zag je het ook al: mensen kopen bepaalde producten als ze in de aanbieding zijn. En dan kopen ze gelijk genoeg om het uit te zingen tot de volgende verbouwing.
Jaren later heb ik nog een jaar rondgelopen bij een groothandel. Daar werd elke twee weken een folder verspreid. De verkoopcijfers? Enorm op maandag en dinsdag van de folderweek, daarna teruglopend. Vooral producten die regelmatig terugkwamen liepen voor de reguliere prijs voor geen meter, maar waren voor de aanbiedingsprijs niet aan te slepen.

Hetzelfde zal voor dit initiatief gebeuren. Een aantal mensen halen hun toch al geplande verbouwing naar voren om het goedkoper te doen. De bouwbedrijven krijgen even ademruimte, ook (en vooral) degenen die al op omvallen stonden. Even zal iedereen blij zijn.

Maar zodra het tarief weer terug komt op 19%, stort de boel natuurlijk weer net zo hard in. Het leed voor de bouwbedrijven wordt alleen maar gerekt en de zwakke broeders gaan alsnog kopje onder. Het verschil: de eigen huis bezitter heeft een paar honderd euro op de verbouwing bespaard en de Staatsschuld is weer € 195 hoger.

Er zijn weer een paar kamerleden met scoringsdrift, een scoringsdrift waarvoor iedereen hun vakantie maar moet opgeven. Want er kwam schokkend nieuws uit Oss… Organon-MSD gaat haar onderzoeksafdeling “afslanken”. Of in normale-mensen-taal: er vliegen er weer een heleboel mensen uit. 4500 Mensen, om precies te zijn.

Dus moet er, natuurlijk, een spoeddebat over worden gehouden in de Tweede Kamer. Waarom, is me totaal onduidelijk, want het gaat hier over een beslissing die is voorbehouden aan een bedrijf.  Er zijn een aantal formaliteiten waar MSD doorheen moet (aantonen dat er een bedrijfsconomisch belang in het geding is, dat werk), maar verder is het gewoon de vrije keus van het bedrijf.

Dit debat is dus een wassen neus van een aantal politici die het belangrijker vinden om mensen het gevoel te geven voor hun belangen op te komen op een terrein waar de pers staat, dan hun energie te wijden aan minder sexy onderwerpen waar ze wél resultaat kunnen boeken.

Eens zien, hoe gaat dit debat verlopen?

De SP zal vragen stellen, of het kabinet niet ook heel erg teleurgesteld is. En of het kabinet niet vindt dat iedereen zijn baan moet kunnen houden.

De PvdA zal ook meeklagen over het lot van de getroffenen (die inderdaad heel hard geraakt worden).

Wie weet zal de PVV ook weer wat oneliners poneren, want dit hele gebeuren is natuurlijk de schuld van de moslims.

Het kabinet zal herhalen wat ze, bij monde van demissionair minister Van de Hoeven (EZ), al zeiden: dat dit “een forse klap voor Brabant” is.

Het bizarre is echter dat SP-er Ulenbelt, die het debat aanvroeg, zelf ook al erkende dat

DEN HAAG – Een meerderheid van de Tweede Kamer wil terugkomen van het zomerreces om een debat te houden over het dreigende massa-ontslag bij farmaciebedrijf MSD, het voormalige Organon, in Oss.
© NU.nl/Chris HeijmansSP-Kamerlid Paul Ulenbelt had dinsdag tot een debat opgeroepen. Woensdag werd duidelijk dat hij daarvoor in ieder geval de steun krijgt van PvdA, PVV en D66.

Vorige week werd bekend dat bij MSD 2175 van de 4500 werknemers hun baan verliezen. Demissionair minister Maria van de Hoeven van Economische Zaken noemde toen de ingreep bij MSD ”een forse klap voor Brabant”.

Gemakzuchtig

Maar tegelijk wees ze erop dat de overheid ”niet kan treden in de eigen afweging van een private partij”. Ulenbelt vindt dat een ”gemakzuchtige houding”.

Naar verwachting vindt het debat volgende week woensdag plaats.

Vogelsterfte is inderdaad een veelgehoord argument tegen windturbines. Maar, helaas voor de tegenstanders, enkele jaren geleden is er een onderzoek uitgevoerd waaruit blijkt dat (de meeste) vogels echt niet zo stom zijn om in de molens te vliegen. Nee, ze vliegen er gewoon omheen of overheen.  Schattingen lopen uiteen van één vogel per jaar, tot 7,5 vogels per jaar (per molen). Hoeveel vogels worden er per jaar door auto’s aangereden?

Anderen klagen dat de molens de zonsondergang verpesten en dat een vrij zicht op de zon essentieel is bij de gebedsrituelen van de oorspronkelijke bewoners.

Ook de familie Kennedy, die in de buurt woont, heeft zich tegen de duurzame vooruitgang gekeerd. Want wat is nu belangrijker? Duurzame energie (die je als land ook nog eens strategisch minder afhankelijk maakt) of uitzicht? Duurzame energie die 400.000 huishoudens van electriciteit zal gaan voorzien?

Nederland moet haast maken

Maar ook voor Nederland heeft het besluit van de Amerikaanse regering gevolgen. Want in een veranderende wereld moet ons land er natuurlijk voor zorgen dat we meeveranderen. Ook de Nederlandse economie moet zien een verdedigbare concurrentiepositie in “duurzaamheid” te krijgen.

Zonne-energie is al onhaalbaar, omdat de Duitsers ons mijlenver voor zijn. Ook als producent van windenergie-op-land zullen we geen leider worden, omdat de Denen al decennia eerder groots hebben ingezet op windenergie. Maar we zijn nog wel goed in molens. En we zijn de absolute top in alles wat offshore is. Die twee dingen moeten