Sneak Preview: The Grand Budapest Hotel

Sommige films blinken uit door het camerawerk, waarbij op de juiste momenten net de juiste details in beeld komen, als bij een fotograaf die de hele dag heeft liggen wachten op de juiste lichtval.

Andere films vallen op door het kleurgebruik. Verfijnd, als hadden Leonardo daVinci en Vincent van Gogh de handen ineengeslagen om subtiel een sfeerbeeld te creëren.

Of misschien hou je meer van een verhaal dat een serieuze grondtoon combineert met absurdisme dat een coproductie lijkt van de mannen van Monthy Python en een vleugje stijl, klasse en vormelijkheid van HKH Beatrix. En zo kun je zomaar ineens een alpine achtervolgingsscéne zien die een combinatie lijkt van James Bond en Benny Hill!

En dan zijn er nog de taalmonumenten, waarin elke zin, hoewel prozaïsch op pure poëzie lijkt, alsof William Shakespear, William Wordsworth en de Schepper zelve gezamenlijk achter het toetsenbord hebben plaatsgenomen.

“The Budapest Grand Hotel” van de maker die ons eerder tracteerde op “The Moonrise Kingdom” geeft ons bijna twee jaar later weer een heerlijk cadeautje dat net zo heerlijk genieten is als de in de film veelgeroemde Mendl chocolaatjes. De film werd bij mij aangeprezen als “een pareltje” maar dat doet eigenlijk geen recht. Met een brede glimlach verliet ik de filmzaal, worstelde ik met het fietsslot, ontweek ik een vechtpartij en fietste ik het half uur naar huis. Zelfs de laatste brug (naar Dukenburg) kon dit keer mijn smile niet verminderen.

Voor een film als “The Budapest Grand Hotel” kun je eigenlijk met drie woorden volstaan:
Ga.Hem.Zien!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.