Milieu is voor mietjes

Iets wat me al lange tijd heeft verbaasd is dat de milieubeweging gedomineerd wordt door vrouwen. In de loop der tijd heb ik -lichtgroen getint- bijeenkomsten bijgewoond van grotere milieu organisaties (MilieuDefensie, Greenpeace) en kleinere grassrootbewegingen (Transition Towns, of bijeenkomsten in De Grote Broek). Zelfs toen ik in Australië werkte voor The Wilderness Society (een soort NatuurMonumenten) was ik slechts één van de drie mannen die in heel Sydney voor deze club werkten.

Op de een of andere manier lijken bij dit soort bijeenkomsten vrouwen altijd in de meerderheid. Je zou haast denken dat de vrouwen de wereld proberen te redden, terwijl mannen te druk zijn om deze naar de kl*te te helpen.

Milieubewuste mannen

Uit onderzoek dat Scientific American deed blijkt echter iets anders. Het is niet dat mannen niet geven om het redden van de planeet. Integendeel. Mannen zijn wel degelijk begaan met de wereld. Maar door het “vrouwelijke” stereotype van de milieubeweging zijn mannen bang om mee te doen, omdat dit hun masculiene identiteit zou bedreigen: Building on prior findings that men tend to be more concerned than women with gender-identity maintenance, we argue that this green-feminine stereotype may motivate men to avoid green behaviors in order to preserve a macho image (…) Further, men’s willingness to engage in green behaviors can be influenced by threatening or affirming their masculinity, as well as by using masculine rather than conventional green branding. ” (Bron)

De mate waarin mannen bereid zijn een groene levensstijl te omarmen wordt beïnvloedt door de mate waarin zij zich bevestigd, danwel bedreigd voelen in hun mannelijke identiteit.

Van mijn stoel

Even vrij vertaald: Milieu is niet stoer. Of nog even sterker aangezet: Milieu is voor mietjes. Je weet wel, van die mannen die geitenwollen sokken dragen, zittend plassen en bij een barbecue komen aanzetten met sojaburgers en een fles rosé.

Ik rol van mijn stoel van verbazing en zou spontaan beginnen te twijfelen aan mijn eigen mannelijkheid. Toegegeven, ik heb nooit veel gehad met macho-mentaliteit of haantjesgedrag, maar om nou te zeggen dat ik me in mijn identiteit bedreigd voel omdat ik een paar zonnepanelen op mijn dak heb en mijn afval netjes scheid… nou nee.

Wordt het niet eens tijd om alle vooroordelen los te laten?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.