Mijn ooglaserbehandeling (5)

Er zijn weer een paar dagen voorbij. Ik heb het bloggen even overgeslagen, want ik heb echt enorm last van vermoeide ogen. Dinsdag ben ik weer aan het werk gegaan. Was een beetje eng, want ik moet een uur door het donker rijden, maar de halo’s vallen mee. Ze zijn er nog wel, maar niet zodanig dat je niet kunt rijden. En nee, ik ben niet zo een idioot die tegen beter weten in achter het stuur kruipt, mocht je het je afvragen.

Wat wel enorme moeite kost is om op zo een dag ruim 8 uur naar een beeldscherm te kijken. Nu krijg je daar normaal gesproken al last van, maar nu komt het echt aan. Tot hoofdpijnigend aan toe. Helaas kwam ik ook gelijk in een gekkenhuis-situatie met drie dingen die allemaal “gisteren af” moesten zijn, dus het was aanpoten.

Maar vandaag ga ik het rustiger aan doen. Echt niet dat ik weer ga zitten staren. Want toen ik mijn ogen gisteren in de spiegel zag, helemaal rood, schrok ik me het leplazerus. Maar…. ook dit schijnt normaal te zijn. Althans, dat was de reactie op mijn paniekmailtje naar de kliniek.

Vandaag is ook gelijk de laatste dag dat ik de antibiotica druppels (Tobradex) moet nemen. Een nieuwe stap in het helingsproces (juich).

Tip van de dag: rustig aan!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.