Klimaatakkoord: mes in de rug voor de idealist

Vandaag werd bekend gemaakt dat het Klimaatakkoord rond is. Of eigenlijk. Een voorstel voor de hoofdlijnen van een klimaatakkoord. De boodschap: iedereen moet meedoen. Toch bevat het stuk elementen die de bereidheid om mee te doen weleens zouden kunnen ondermijnen.

Iedereen doet mee, sommigen iets meer dan anderen

Een van de opvallendste dingen is dat de industrie, waarvan de grootste twaalf vervuilers goed zijn voor 80% van de uitstoot, alleen meedoet als er veel subsidie beschikbaar wordt gesteld. Zoals men op BNR zei: “Het laaghangend fruit hebben ze al geplukt. Wat hebben ze gedaan dan? Een paar LED-lampen opgehangen?”

Het heeft er bij dit Klimaatakkoord alle schijn van dat de bedrijfslobby goede zaken heeft gedaan. De burger mag ook dit cadeautje voor de ondernemers gaan betalen.

Pionierende particulieren genaaid

Een ander onderdeel wat zeker niet ten goede zal komen aan het draagvlak is de belastingmaatregel. Belasting op gas zal omhoog gaan, belasting op stroom omlaag. Gemiddeld zou de energierekening gelijk blijven. Logisch, zou je zeggen, als je wilt dat iedereen van het gas af gaat. Maar de pijnlijke effecten van deze maatregel liggen net even anders.

Foto: Pexels.com

Want stel nu dat je zonnepanelen op je dak hebt liggen. Die heb je ooit gekocht nadat je allerlei sommetjes gemaakt had. De opbrengst van je panelen kon je salderen (per 2020 al onmogelijk gemaakt) en het belastingdeel van de prijs per kWh was een besparing. Dat sommetje leidde tot een terugverdientijd van 7 jaar en een redelijke ROI.

Dubbel gepakt

Maar als je meer energiebelasting moet betalen voor gas,en minder op stroom, wordt je met dit Klimaatakkoord dubbel gepakt. Aangezien je toch al geen stroom inkocht, heb je niet het voordeel van de belastingverlaging op stroom, terwijl je wel de belastingverhoging voor de kiezen krijgt. Tegelijkertijd daalt de waarde van elk geproduceerde kilowattuurtje. Dat zou voor veel mensen die panelen hebben gelegd het rekensommetje weleens nadelig kunnen beïnvloeden.

En wat doen die mensen de volgende keer dat ze overwegen een investering te doen die er rekenkundig goed uitziet? Die herinneren zich de vorige keer dat ze in zo een situatie zaten. Die herinneren zich de overheid die zich opstelt als onbetrouwbare partner. En in veel gevallen zou dat weleens kunnen leiden tot het afzien van de investering. Het stomste wat de overheid die aan draagvlak wil bouwen kan doen, is onbetrouwbaar handelen. En precies dat is wat er gebeurd.

Terugverdienen?

Oh ja, en dan nog dat eigen huis, dat helemaal verduurzaamd moet worden. Goed idee hoor. En je verdient het toch zo terug? Wat het allemaal gaat kosten, geen idee. Maar laten we eens naar een warmtepomp kijken. Zo een ding, met alles wat erbij komt kijken, kost al snel zo’n € 15.000. Ik stook zelf ongeveer € 750 per jaar. Dus als ik voortaan nooit meer zou hoeven stoken, kost het me 20 jaar om het ding terug te verdienen. En dan heb ik de rente op de lening die ik ervoor nodig heb nog niet eens meegerekend. Bovendien ben je er niet met een warmtepomp. Er moet altijd bijgestookt worden. Dus terugverdienen? Nou..nee. Dit is geen investering, maar een uitgave. Iedereen die iets anders beweert maakt zich schuldig aan Newspeak

Teleurgesteld

Ik ben danig teleurgesteld in dit akkoord. Alles wordt neergelegd bij de burger. Je weet wel, die club met de zwakste lobby. En het bedrijfsleven gaat er met de vruchten vandoor. Zij eisen subsidies op, en verdienen hoogstwaarschijnlijk grof geld met de komende verduurzamingsgolf. De sterkste schouders wentelen de lasten af en romen het voordeel af. Is dit nu wat we eerlijk delen noemen?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.