Hoezo, kán Griekenland de Eurozone niet verlaten?

Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden dat gezegd werd dat Griekenland de eurozone helemaal niet kán verlaten. Het was een zinnetje dat eigenlijk weinig aandacht kreeg. En toch is het net twee weken geleden.

Griekenland zou wel uit de EU kunnen, maar dan zou volgens artikel 50 het initiatief vanuit het land zelf moeten komen. Op nieuwssites zoals Z24.nl wordt gezegd dat juristen zich over de vraag moeten buigen of Griekenland wèl uit de eurozone kan stappen (‘Grexit’), zonder de EU te verlaten.

Vooropgesteld: ik ben geen jurist. Hooguit heb ik door mijn inmiddels jaren geleden afgeronde studie Management, Economie en Recht wat basiskennis recht opgedaan. Bijvoorbeeld over het leerstuk van “dwaling”. In het Nederlands recht is dit leerstuk geregeld in artikel 228 van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek (6:228 BW).

Eigenlijk is het heel simpel: je maakt een afspraak met iemand. Deze afspraak is gebaseerd op de manier waarop de ander de zaken heeft voorgespiegeld. Als later blijkt dat die ander een verkeerde voorstelling van zaken heeft gegeven, kun je de rechtshandeling “vernietigen”. Als dit gebeurd is, dan heeft de afspraak (juridisch gezien) nooit bestaan.

Dwaling

In 2010 kwam naar voren dat de cijfers die Griekenland presenteerden onjuist waren. En niet zo maar onjuist, maar “opzettelijk fout”.

Goed, nu is het BW niet bepaald van toepassing op internationaal recht, maar wij zijn niet het enige land dat iets rondom dit thema geregeld heeft. De situatie is vrij helder: Griekenland heeft bewust valse cijfers gehanteerd. Griekenland heeft dit gedaan met de intentie om te “slagen voor het euro-examen”. De cijfers van het land voldeden aan de normen om toe te treden. Dus mochten de Grieken erbij. Als dan achteraf blijkt dat de normen toch niet gehaald werden, lijkt me dit een duidelijk geval van een “opzettelijke foutieve weergave” welk ervoor zorgde dat een besluit werd genomen dat anders (mogelijk/waarschijnlijk) niet was genomen.

Dus is het tijd om de rechtshandeling te vernietigen. Dan hebben de Grieken met terugwerkende kracht nooit deel uitgemaakt van de euro. Dus dan hoeven ze er ook niet uit.

Bovendien heb je dan een mooie (extra) rechtsgrond om eventuele bedragen aan steun alsnog terug te halen, namelijk “onverschuldigde betaling”.

Zo moeilijk is het niet 😉

This entry was posted in Buitenland, Geld en economie and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply