Peter de Reijke

In 1999 begon ik aan de versnelde propedeuse aan een Hogeschool in Arnhem. Mijn keuze was gevallen op de HEAO, waar ik later de bedrijfskundige richting op ging met de studie Management, Economie en Recht. In de drieënhalf jaar die ik nodig had om de opleiding succesvol af te ronden heb ik een hoop docenten voorbij zien komen.

Eén van die docenten gaf het vak OSP, oftewel Organisatiesociologie en -psychologie. Een vak dat ging over de manier waarop mensen zich in een organisatie gedragen en hoe de organisatie invloed heeft op de manier waarop ze hun werk zien en de keuzes die ze maken. De Reijke was zo een docent die hoge eisen aan zijn studenten stelt. Zo een docent die het niet uitmaakt als een student hem niet aardig vindt. Een docent die er niet voor terugschrikt om je ingeleverde stuk, waar je veel moeite in hebt zitten, tot de grond toe af te branden en je dan met een paar tips weg te sturen om het overnieuw te doen. God, wat heb ik die man af en toe vervloekt. En ik was daarin zeker niet de enige.

Maar: hierdoor leer je wel wat je moet leren, en dat is toch nog altijd de kernverantwoordelijkheid van een docent. Een aardige docent maakt het studeren een stuk fijner, maar dat is toch minder belangrijk dan dat hij je iets bijbrengt.

HBO Fraude

2001

Het eerdergenoemde spanningsveld mens-organisatie kwam in de opleiding vaker terug, ook in andere vakken. Hierbij werd vaak geput uit praktijkcases, zoals de HBO-fraude van 2001. De precieze details

De details zijn me inmiddels ontgaan. Het had iets te maken met inschrijving van parttime studenten als fulltimers, of zoiets dergelijks. Het essentiële van de fraude was dat de financieringswijze van het HBO de scholen een perverse prikkel gaf. Of, in gewone mensentaal: de manier van betalen stimuleerde scholen om te sjoemelen.

2010

Inmiddels zijn we negen jaar verder en kunnen we constateren dat de Hoge Heren in de onderwijswereld niet goed hebben opgelet. Want waar elke HAN-student die een beetje had opgelet inmiddels wel doorhad dat je voorzichtig moet zijn met je financieringswijze, blijken de mensen in verantwoordelijke posities nog steeds niet door te hebben dat je de kat niet op het spek moet binden.

Peter de Reijke in 1Vandaag

En ineens was daar dan die enorm lastige, kritische docent uit het verre verleden in een uitzending van 1Vandaag waarin hij er ronduit voor uitkomt dat, inderdaad, studenten die niet aan de eisen voldoen soms toch een diploma krijgen:

Hij zegt studenten ‘uit sociale redenen’ toch een diploma te geven, hoewel ze daar niet de kwaliteiten voor hebben. “Ik geef toe dat ik daar medeverantwoordelijk voor ben. Bij herhaling zie ik studenten in de eindfase waarvan je je afvraagt: hoe heb je in godsnaam zo ver kunnen komen? Ik vind het moreel onmogelijk om iemand in die fase nog te moeten afwijzen. (…) Je geeft ze een 5,5 en dat wordt afgerond naar een 6. Zo wordt het administratief verwerkt. (…) Maar dan kun je niet zeggen: hier heb je iemand van HBO-niveau.”

Ik zeg: Peter, bedankt!

Heel goed dat je hierover je mond opentrekt, dat je aan dat touw trekt en de klok gaat luiden. En ik herken het. Tijdens mijn studie heb ik ook een aantal mensen gezien waarvan ik echt niet begreep hoe ze in hemelsnaam zo ver in de studie konden doordringen. Natuurlijk gingen er geruchten, maar niemand wist het zeker. Nu wel.

Ik ben blij dat je gevoel voor integriteit je ertoe heeft aangezet om deze, ongetwijfeld moeilijke, bekentenis te doen. Laten we hopen dat hiermee het balletje aan het rollen is gebracht en dat het systeem van onderwijsfinanciering, naar een systeem dat betaald voor daadwerkelijk geleverde “toename in cognitieve capaciteiten en persoonlijke effectiviteit”.

Tweet deze post Buzz deze post Delicious Digg deze post Facebook MySpace Ping deze post Reddit Stumble This Post

Inmiddels is dat al een paar dagen het belangrijkste gespreksonderwerp onder iedereen die politiek interessant genoeg vindt om over te spreken. De één vindt het allemaal de schuld van Wilders, die hiermee op makkelijke wijze de verantwoordelijkheid kan ontlopen en tegelijkertijd de andere partijen in het hemd kan zetten. Anderen kijken naar Rutte en vinden dat de VVD eigenlijk te zwak is om te regeren. Anderen geven Wilders groot gelijk, want het CDA gaat -in hun ogen- ten onder aan interne verdeeldheid.

Maar als je een beetje cynisch bent, kun je het ook anders zien: het CDA komt hier als winnaar naar voren.

Want wat is het gevolg van de stukgelopen formatie-onderhandelingen?

Inderdaad: geen nieuw kabinet. En dat betekent dat het demissionaire kabinet nog een tijdje blijft zitten. Een kabinet waarin het CDA nog een belangrijke rol speelt. Een rol die is gebaseerd op een zetelaantal dat ze al sinds maanden niet meer hebben.

Pure winst dus voor het CDA en Balkenende!

Of ben ik nu heel erg cynisch?

Tweet deze post Buzz deze post Delicious Digg deze post Facebook MySpace Ping deze post Reddit Stumble This Post

Tweet deze post Buzz deze post Delicious Digg deze post Facebook MySpace Ping deze post Reddit Stumble This Post

Zijn plan (geïnspireerd door de kamer): verlaging van de BTW op verbouwingen aan het eigen huis. Het verschil tussen 19% BTW of 6% BTW kan bij een beetje verbouwing aardig oplopen, waardoor dat nieuwe dakraam of die nieuwe serre ineens een stuk goedkoper wordt (althans…minder duur).

De geplaagde bouwsector reageert, verrassing!, verheugd op het plan. De hoop is natuurlijk dat iedereen nu zijn of haar huis gaat verbouwen, waardoor de sector (en leveranciers van bouwbedrijven) gered worden. Een commentator op Radio1 roemde de tijdelijkheid van de maatregel omdat een tijdelijk maatregel niet structureel op de begroting drukt (er wordt € 195 miljoen voor uitgetrokken) én omdat het tijdelijke effect precies dat doet wat ermee beoogt is: dat men nu even snel die verbouwing doet.

Maar ja, dat is nu net ook het zwakke punt.

Vroeger, toen ik nog jong en onschuldig was, werkte ik in een supermarkt. En daar zag je het ook al: mensen kopen bepaalde producten als ze in de aanbieding zijn. En dan kopen ze gelijk genoeg om het uit te zingen tot de volgende verbouwing.
Jaren later heb ik nog een jaar rondgelopen bij een groothandel. Daar werd elke twee weken een folder verspreid. De verkoopcijfers? Enorm op maandag en dinsdag van de folderweek, daarna teruglopend. Vooral producten die regelmatig terugkwamen liepen voor de reguliere prijs voor geen meter, maar waren voor de aanbiedingsprijs niet aan te slepen.

Hetzelfde zal voor dit initiatief gebeuren. Een aantal mensen halen hun toch al geplande verbouwing naar voren om het goedkoper te doen. De bouwbedrijven krijgen even ademruimte, ook (en vooral) degenen die al op omvallen stonden. Even zal iedereen blij zijn.

Maar zodra het tarief weer terug komt op 19%, stort de boel natuurlijk weer net zo hard in. Het leed voor de bouwbedrijven wordt alleen maar gerekt en de zwakke broeders gaan alsnog kopje onder. Het verschil: de eigen huis bezitter heeft een paar honderd euro op de verbouwing bespaard en de Staatsschuld is weer € 195 hoger.

Tweet deze post Buzz deze post Delicious Digg deze post Facebook MySpace Ping deze post Reddit Stumble This Post

Ogen laseren, hoe gaat dat eigenlijk

To beam, or not to beam, that’s the question
whether it is nobler in the mind to suffer the lenses and glasses of outrageous eyesight
or to take up a laser against a sea of refraction. And by correcting…end it?
To try, to see…

Voor de verandering eens een persoonlijker blogpostje. Over twijfel. Twijfel tussen enerzijds een prachtig doel: scherp kunnen zien zonder bril en anderzijds die enorme (niet geheel rationele) angst dat het fout gaat. Wie kent namelijk geen scenes uit een sci-fi film waarin een enorm schip met een laser wordt opgeblazen? En zo een ding gaat dan in mijn oog schijnen?

Het begon twee jaar geleden toen ik me een beetje liet informeren. Ik ben toen zelfs nog naar een voorlichtingsavond geweest waar de diverse technieken uitgebreid werden uitgelegd. Sommige van die verhalen klonken me nogal middeleeuws in de oren, maar gelukkig was er ook een techniek die iets minder pijnlijk leek.

Diezelfde week heb ik een meting laten uitvoeren. Het resultaat was dat de opticien die de meting deed geen uitsluitsel wilde geven en het ging navragen bij de oogarts. Nooit meer wat van gehoord.

En eerlijk gezegd vond ik het wel best, want de angst kreeg toch al weer de overhand.

Twee jaar later…

Twee jaar later word ik binnen een paar weken weer een aantal keren geconfronteerd met de beperkingen die mijn bril me oplegt. Hoewel de correctie slechts rond de -2 is, heeft het een enorm effect op wat je wél en niet kunt doen. Brillen die op de verkeerde momenten zoek raken hinderen echt enorm (ook al besef ik heel goed dat mijn hinder niets is vergeleken met die van anderen).

Dus weer eens contact opgenomen met een laserboer. Nog een meting laten doen. En ja, het kan. Sterker nog, doordat ik twee jaar heb gewacht is er weer een nieuwere techniek gekomen, waarmee nog nauwkeuriger gelaserd kan worden.

Dat is mooi.

Nu zit ik dus te twijfelen: doen, of niet doen? To beam, or not to beam, zogezegd. Enerzijds het droombeeld van scherp zicht. Anderzijds de kosten, nog altijd de angst, het besef dat ik over een jaar of 15 toch weer aan een leesbril zal moeten.

Wat zou jij doen? Welke argumenten vóór en tegen kun je me noemen? Heb je ervaring met een laserbehandeling?
Laat een comment achter en ik zal het met veel interesse lezen.

Tweet deze post Buzz deze post Delicious Digg deze post Facebook MySpace Ping deze post Reddit Stumble This Post

“Rick K. and the Allnighters”  is nu zo een soort band, bestaande uit een stel mannen die redelijk met hun muziekinstrument overweg kunnen en er wel aardige melodieën uit weten te krijgen. Maar doorbreken in de top-40, dat zullen ze niet. Toch heeft het er alle schijn van dat ze wereldberoemd gaan worden, en wel met dank aan de drummer, die met de grootst mogelijke passie allerlei handige truukjes met zijn stokjes weet uit te halen (en ondertussen ritme weet te houden). Okay, ik ben geen expert op het gebied van drummen, maar die gast maakt er toch echt wel een hele show van!

Gelukkig hebben de jongens zelf ook wel door dat de drummer de show steelt, dus hebben ze een nummer geheel rondom hem in hun repertoire opgenomen.

En om nog even te bewijzen dat ze écht geen volle zalen trekken vanwege de Lead Singer:

Tweet deze post Buzz deze post Delicious Digg deze post Facebook MySpace Ping deze post Reddit Stumble This Post

Peter R. de Vries wordt gearresteerd, nadat hij meermalen een politiebevel negeert

Peter R. de Vries, wie kent hem niet, de misdaadverslaggever die zich vanaf zijn witte paard onnavolgbaar vastbijt in zijn prooi: de man/vrouw die volgens hém de echte schuldige is, maar die door Justitie niet gepakt wordt.

Peter R. de Vries, you either love him, or  you hate him.

Ik zal maar gelijk bekennen: ik val onder het tweede kamp: de mensen die hem niet mogen.

En dat nog niet eens alleen vanwege zijn enorm schreeuwerige manier van “journalistiek” bedrijven.  Alhoewel dit wel de reden is dat ik nooit meer dan enkele seconden meekrijg van trailers van zijn volgende programma. Dat hijgerige, dat schreeuwerige, die stem waaruit een jachthond die bloed geroken heeft doorschijnt. Mijn stijl is het absoluut niet, maar ieder het zijne.

Ik wil ook nog wel erkennen dat De Vries een belangrijke luis-in-de-pels functie vervult. Door de voortdurende aandacht zal Justitie er wel scherp op zijn om geen blunders te begaan. En De Vries heeft ongetwijfeld een belangrijke rol gespeeld bij het breken van een zaak (Joran, om er maar eentje te noemen).

Tegelijkertijd maakt hij zich schuldig aan een enorme hypocrisie die akelige vormen begint aan te nemen. Peter R. de Vries vindt het belangrijk dat een ieder zich aan de wet houdt, zegt hij. Peter R. de Vries strijdt voor rechtvaardigheid, zegt hij. Peter R. de Vries wil dat de schuldigen gepakt worden, zegt hij. Waarmee hij impliciet zegt dat het hem toch écht niet om de aandacht gaat.

De slachtoffers van Peter R. de Vries

Het is alleen zo jammer dat dezelfde Peter R. de Vries die de handhaving van de wet zo belangrijk lijkt te vinden zelf de wet niet al te serieus neemt. Of dat hij weinig tot geen consideratie heeft voor zijn slachtoffers. Want ja, de mensen die hij op de korrel neemt zijn slachtoffers.

Slachtoffers…? Schreef hij nou net “slachtoffers”?

Inderdaad. Want regel één in zo een beetje elke rechtsstaat is dat iedereen geacht wordt onschuldig te zijn totdat het tegendeel bewezen is. En alleen een rechter kan verklaren dat dit het geval is.  Dus een iedereen die in het vizier van De Vries vallen moeten als onschuldig worden beschouwd.

Nu zal ik de laatste zijn om te ontkennen dat er de nodige zaken zijn geweest waarbij De Vries het bewijs aanleverde dat uiteindelijk tot een veroordeling (of vrijspraak) leidde.

Maar ik heb niet bepaald de indruk dat De Vries er zelf ook maar een nacht minder van zou slapen als ineens zou blijken dat, pak hem beet, Joran van der Sloot tóch onschuldig blijkt te zijn aan hetgeen hem ten laste is gelegd. Iets waar deze “arme jongen” zo onder heeft geleden dat zijn hele leven verwoest is  (spaar je de kwade comments, dit is even een extreem hypothetisch voorbeeld).

Selectieve gehoorzaamheid aan de wet

Ook is duidelijk dat De Vries het vooral hoog op heeft met de wet wanneer dit hem goed uitkomt. Dit blijkt maar weer uit de Australische avonturen van De Vries.  Waar het op neerkomt is dat De Vries, samen met collega Chantal Schuylenburgh naar Perth in West-Australië zijn gevlogen om daar een brief te overhandigen aan iemand die ze verdenken van de moord op Mariska Mast. Het doelwit van de misdaadverslaggever belde echter de politie die De Vries meerdere keren sommeerde te vertrekken. Maar  De Vries wist het beter, en besloot dat hij zich -ongetwijfeld vanwege zijn nobele queste- boven de wet kon stellen.

Inmiddels is de eerste reactie op de arrestatie al van zijn website gehaald, om vervangen te worden door een nogal eenzijdig verhaal waarin hij zijn theorie presenteert als ware het een verzameling feiten. Hij speelt de vermoorde onschuld:

Peter R. de Vries noemde de gang van zaken na zijn vrijlating absurd en niet passen binnen de rechtsgang in een westers land: ‘ We hebben gewoon ons werk gedaan. Ik heb **** niet bedreigd, beledigd of aangeraakt. Ik ben zelfs niet bij hem binnen geweest. Ik wilde hem alleen vragen stellen en een brief overhandigen. Het is ongelofelijk dat de Australische politie op basis van zijn paniektelefoontje uitrukte en ONS arresteerde en opsloot, in plaats dat men blij is dat wij een voortvluchtige moordverdachte hebben opgespoord. Ze nemen hem in bescherming en straffen ons. Terwijl het wereldwijd een geaccepteerd gegeven is dat een voortvluchtige moordverdachte willens en wetens het risico neemt dat hij de pers achter zich aan krijgt en zich wat kritische vragen moet laten welgevallen, maar dat ligt in Australie kennelijk anders. *** wordt niet verdacht van een winkeldiefstal, maar van moord en staat internationaal door Interpol gesignaleerd. Het is echt de omgekeerde wereld ’.

Al bij de eerste zin heeft hij het verkeerd: het past juist wél bij een westers land dat elke burger wordt beschermd tegen eigenrichting, in welke vorm dan ook. En sinds wanneer is het het werk van een misdaadverslaggever om brieven te bezorgen? Daar hebben we toch postbodes voor?

En om gemakshalve te verzwijgen dat hij minstens drie keer is gesommeerd om het privé-terrein te verlaten is ook niet helemaal binnen de lijnen van de journalistieke integriteit. De Vries creëert een beeld dat hij voor een voordeur stond, waarna een volledige politiemacht kwam aanscheuren, hem bestormde en met knuppels bewerkte om hem vervolgens in een tochtige en vochtige cel te smijten.

Alleen aan het eind heeft hij gelijk: de man wordt verdacht. Dat is nog altijd iets heel anders dan “schuldig”.

Zodra een verdachte door een of meer burgers legaal kan worden gelyncht voor iets waarvan niet vaststaat dat hij het heeft gedaan… dán is er pas sprake van een omgekeerde wereld!

Tweet deze post Buzz deze post Delicious Digg deze post Facebook MySpace Ping deze post Reddit Stumble This Post

Het is al een tijdje geleden dat ik de film voor het laatst zag, dus de details zijn me niet allemaal even helder. Maar vandaag kwam ik de slotscéne tegen, waarin Fuhrer Chaplin een speech aan het verzamelde volk moet geven.

Een speech die is opgenomen vóórdat de Tweede Wereldoorlog doorbracht. Een speech die moed vereiste in een wereld die vooral was gericht op Appeasement. Een speech die, helaas, nog steeds van toepassing is.

Tweet deze post Buzz deze post Delicious Digg deze post Facebook MySpace Ping deze post Reddit Stumble This Post

Maar wist je dat er ook zoiets bestaat in het dierenrijk?

Tweet deze post Buzz deze post Delicious Digg deze post Facebook MySpace Ping deze post Reddit Stumble This Post

Er zijn weer een paar kamerleden met scoringsdrift, een scoringsdrift waarvoor iedereen hun vakantie maar moet opgeven. Want er kwam schokkend nieuws uit Oss… Organon-MSD gaat haar onderzoeksafdeling “afslanken”. Of in normale-mensen-taal: er vliegen er weer een heleboel mensen uit. 4500 Mensen, om precies te zijn.

Dus moet er, natuurlijk, een spoeddebat over worden gehouden in de Tweede Kamer. Waarom, is me totaal onduidelijk, want het gaat hier over een beslissing die is voorbehouden aan een bedrijf.  Er zijn een aantal formaliteiten waar MSD doorheen moet (aantonen dat er een bedrijfsconomisch belang in het geding is, dat werk), maar verder is het gewoon de vrije keus van het bedrijf.

Dit debat is dus een wassen neus van een aantal politici die het belangrijker vinden om mensen het gevoel te geven voor hun belangen op te komen op een terrein waar de pers staat, dan hun energie te wijden aan minder sexy onderwerpen waar ze wél resultaat kunnen boeken.

Eens zien, hoe gaat dit debat verlopen?

De SP zal vragen stellen, of het kabinet niet ook heel erg teleurgesteld is. En of het kabinet niet vindt dat iedereen zijn baan moet kunnen houden.

De PvdA zal ook meeklagen over het lot van de getroffenen (die inderdaad heel hard geraakt worden).

Wie weet zal de PVV ook weer wat oneliners poneren, want dit hele gebeuren is natuurlijk de schuld van de moslims.

Het kabinet zal herhalen wat ze, bij monde van demissionair minister Van de Hoeven (EZ), al zeiden: dat dit “een forse klap voor Brabant” is.

Het bizarre is echter dat SP-er Ulenbelt, die het debat aanvroeg, zelf ook al erkende dat

DEN HAAG – Een meerderheid van de Tweede Kamer wil terugkomen van het zomerreces om een debat te houden over het dreigende massa-ontslag bij farmaciebedrijf MSD, het voormalige Organon, in Oss.
© NU.nl/Chris HeijmansSP-Kamerlid Paul Ulenbelt had dinsdag tot een debat opgeroepen. Woensdag werd duidelijk dat hij daarvoor in ieder geval de steun krijgt van PvdA, PVV en D66.

Vorige week werd bekend dat bij MSD 2175 van de 4500 werknemers hun baan verliezen. Demissionair minister Maria van de Hoeven van Economische Zaken noemde toen de ingreep bij MSD ”een forse klap voor Brabant”.

Gemakzuchtig

Maar tegelijk wees ze erop dat de overheid ”niet kan treden in de eigen afweging van een private partij”. Ulenbelt vindt dat een ”gemakzuchtige houding”.

Naar verwachting vindt het debat volgende week woensdag plaats.

Tweet deze post Buzz deze post Delicious Digg deze post Facebook MySpace Ping deze post Reddit Stumble This Post