In de column op pagina 29 beschrijft Menno Taminga een revolutionair plan, waarbij de belastingbetaler bij de aangifte een keuze aangeeft over hoe zijn geld besteedt wordt.

De parallellen met mijn post “Een heel nieuw systeem systeem van overheidsfinanciën” lijken nogal duidelijk.

Moet ik nou trots zijn dat mijn idee eindelijk aanslaat…of boos omdat het gejat wordt…?

Er is ophef over de site van de PVV, waar je kunt klagen over de Oost-Europeanen. Men oefent druk op Rutte uit, om die site als ‘verwerpelijk’ af te keuren.Op de site kun je je ‘verhaal melden’ en met ja/nee aanvinken of je last hebt van overlast, crimineel gedrag, geweld e.d.

De actie waaraan je kunt meedoen is deze: ga naar de site en klik overal ‘nee’ aan. Het zou een goede guerrilla-actie zijn als we met z’n allen een soort kettingreactie kunnen veroorzaken en heel veel mensen gaan zeggen dat ze helemaal geen last hebben van Polen. Dat zou het hele PVV onderzoek verregaand beïnvloeden, in positieve zin. Wilders zegt dat hij met de uitkomst naar de minister stapt en zal dan ook moeten bekennen dat heel veel Nederlanders aangegeven hebben geen hinder van Oost-Europeanen te ondervinden. Doe mee,stop het haat en angst zaaien van Wilders, en zorg voor het enige juiste onderzoeksresultaat! Het kost je nog geen minuut:
http://www.meldpuntmiddenenoosteuropeanen.nl/

En stuur je deze mail dan ook nog even door naar zoveel mogelijk anderen!

Rineke van Houten
Journalist
T 020 7371467/06 55792892
www.rinekevanhouten.nl

Wat ik mooi vind aan deze actie is dat het recht doet aan iedereen: het recht van de PVV om een (vermeend) probleem te onderzoeken. Het doet recht aan het vermogen van elke burger om gebruik te maken van diens recht op vrije meningsuiting. Het doet recht aan de mensen die vinden dat er niets mis is met de Oost-Europeanen en… het doet recht aan de Oost-Europeanen: die hierdoor kunnen zien dat het merendeel van de Nederlanders helemaal niets tegen ze heeft.

Deze actie helpt om een breed en genuanceerd beeld te creëren, zonder daarbij de ogen te sluiten voor mogelijke problemen die wél bestaan.

Nadat de sloopplannen die Standvast heeft met de Maisonnettes in Malvert op 1 februari tijdens de Politieke Avond geagendeerd waren, was het op 15 februari de beurt aan Standvast om haar standpunt toe te lichten.

Op 1 februari werd de sloop door wethouder Hannie Kunst nog “onverteerbaar” genoemd. Men was het er wel over eens: sloop van 262 goede woningen, zonder dat er iets goeds voor terugkomt dat kán en mag niet. Over het traject tot dat moment toe, was men ook weinig positief te noemen: Standvast had allerlei plannen gepresenteerd, die allemaal niet van de grond konden komen. Maar nu zou het goed komen, want als Standvast niet over de brug kwam, dan zou de Gemeente hier uiterst ontevreden over zijn.

Hooggespannen verwachtingen dus: welke concrete plannen zou Standvast presenteren?

Afwezigen

Helaas was deze presentatie bijzonder ongelukkig gepland. Schrijver dezes kon niet aanwezig zijn. Jammer, maar niet van enorm groot belang. Nadeliger was de afwezigheid van twee van de drie raadsleden die de Vragen hadden ingediend. Zowel Pepijn Boekhorst als Stijn Verbruggen waren die avond verhinderd. Zou dat de reden zijn dat de Gemeenteraad zich met een kluitje in het riet heeft laten sturen?

Powerpoint

Gelukkig hebben we de email nog. Pepijn Boekhorst van GroenLinks was zo vriendelijk de presentatie aan me door te sturen.

Zoals je zelf kunt zien is dit een presentatie uit de categorie “Veel gebakken lucht, maar weinig content”. De eerste zeven sheets gaan over het verleden en waarom Standvast vond dat er iets met de buurt moest gebeuren. Pas bij sheet 8 lijkt het een beetje te gaan over het heden: een stel bullets, die op zichzelf niet echt veel overtuigingskracht bevatten.
Maar goed, dat kan nog komen.

We bladeren door naar sheet 9 waarin het interessant wordt: van de huidige huurders zitten er nog 34 “vaste huurders”. Voor hen is schijnbaar het een en ander geregeld, al is het nogal basaal.
Voor de 226 huurders wordt niets geregeld. Immers -daar komt het weer- zij zitten er tijdelijk en dat wisten ze van te voren. Wederom klampt men zich vast aan een drogredenering. Want een ieder die de woningmarkt in onze stad kent, wéét dat je geen enkele kans maakt op een huurwoning, tenzij je hier allang een vaste huurwoning hébt.
Maar goed, we bijten ons door de verontwaardiging heen en gaan door naar sheet 10: weer een leuk plaatje. De plattegrond van de huidige situatie, zonder dat er iets over concrete plannen gezegd wordt. Maar dat komt natuurlijk in de elfde sheet!

Toekomstplannen Standvast

Kijk! In sheet 11 gaat het over de toekomst. Ze willen iets met zorg gaan doen. Ze willen iets met starters gaan doen. Waarschijnlijk gaan ze dit gefaseerd doen, en het wordt groen en veilig. Interessant! Maar niet nieuw, want daarover gaat het al jaren. Dus… wat gaat Standvast nu concreet doen? Snel! Door naar de twaalfde sheet!

De twaalfde sheet biedt een kleine overwinning. De helft van de blokken zal naar verwachting gerenoveerd worden. Woningen zullen dan worden toegewezen via Enserve (voorheen Entree), waarbij bepaalde criteria gehanteerd zullen worden. Daarnaast wil Standvast in de toekomst (in de zuidelijke helft) nieuwbouw plegen. Nieuwbouw voor intensieve zorg en “levensloopbestendig”.

De positieve insteek?

Laten we het positief insteken: het verzet heeft voor een deel effect gehad. Een deel van de woningen blijft -zo is toegezegd- behouden voor de markt. Toch bekruipt mij het gevoel dat de Raad hier met een kluitje in het riet gestuurd wordt.
Want had Standvast niet al eerder allemaal prachtige plannen gepresenteerd? Welke garanties zijn er overeengekomen dat deze plannen wél uitgevoerd worden? Wat garandeert ons dat na een tijdje, nadat betrokkenen op straat zijn gezet, Standvast niet alsnog tot de conclusie komt dat het tóch niet gaat lukken?

Mogelijk is hierover in tijdens de Politieke Avond gesproken, maar er zijn helaas geen geluidsopnamen van dit onderwerp beschikbaar. Pepijn Boekhorst zegt het volgende:

Ik vind de plannen er inhoudelijk erg goed uitzien. Er zitten veel elementen in waar Nijmegen behoefte aan heeft: zorgwoningen, groepswonen, wonen voor starters. Bovendien kunnen de oorspronkelijke bewoners die graag willen blijven wonen in de buurt, dit gaan doen in de maisonnettegebouwen die gerenoveerd worden. Dat vind ik ook erg belangrijk. Standvast Wonen vraagt de gemeente om medewerking als het gaat om onderhoud groen en openbare ruimte, woningtoewijzing en bestemmingsplanwijziging. Ik zal mij daar sterk voor maken en ik vermoed dat er meer dan voldoende raadsleden en wethouders zijn die dat ook willen gaan doen. De kwestie wordt niet meer verder besproken in de raad.

Mijn reactie is echter, zoals je hierboven leest, een stuk kritischer. Boekhorst erkent dat: “Het valt of staat met de uitvoering natuurlijk”. Maar helaas, ook hij vindt dat de tijdelijken “wisten waar ze aan begonnen”, een standpunt waarbij hij de werkelijkheid van de Nijmeegse woningmarkt even lijkt te negeren.

Reactie Standvast

Kortom: hetgeen ik gehoord had was gematigd positief, maar niet van een voldoende niveau dat ik overtuigd ben dat ik rustig kan slapen. Nu ben ik een blogger en geen journalist. Dat wil zeggen dat ik niet gehouden ben aan basale journalistieke principes als objectiviteit en het toepassen van hoor-en-wederhoor. Toch leek het me een goed idee om Standvast uit te nodigen om met een reactie op mijn standpunt te komen, alvorens ik een negatief stuk zou plaatsen. Misschien dat Standvast nog iets toe te voegen heeft…? Ik stuurde hen een mailtje, waarin ik toelicht waarom de presentatie bij mij geen vertrouwen wekt. Ik vertel ook dat -op basis van de informatie die ik krijg- ik waarschijnlijk een niet al te positieve blog zou gaan schrijven:

In jullie presentatie zie ik geen enkel concreet plan terug. Geen enkele indicatie van het aantal woningen wat jullie daar willen plaatsen. Helemaal niets. Kortom: mij bekruipt heel sterk het gevoel dat jullie de Gemeenteraad met een kluitje in het riet sturen, en er nog in lijken te slagen ook.

Voer voor een bijzonder negatieve blog dus, waarbij Standvast weliswaar de strijd heeft gewonnen, maar een strijd die ze niet had mogen aangaan.

Graag stel ik u in de gelegenheid het beeld dat ik heb gekregen van de presentatie bij te stellen. Als jullie die 262 (goede!!!) woningen slopen, wat komt er voor terug? Welke soort woningen, welke aantallen en tegen welke huur? En wat zegt u tegen de mensen die uw argument “de tijdelijke huurders wisten waar ze aan begonnen” verwerpen met de constatering dat er niet veel vrijwilligs is aan de keuze voor tijdelijk, als je met acht jaar inschrijftijd bij entree sowieso nog niets krijgt.

(Nota Bene: het aantal te renoveren blokken blijkt niet uit de presentatie, wel uit het krantenartikel dat ik later onder ogen kreeg).
De reactie vanuit Standvast was weinig vertrouwenwekkend:

Tijdens de Politieke Avond van 15 februari 2012 hebben wij aan de gemeenteraad de uitgangspunten voor de toekomst van de 264 maisonnettes in de Malvert gepresenteerd. De raad was daar tevreden over.

De uitgangspunten worden vervolgens uitgewerkt tot een concreet plan.

Een mail van twee regels, waarin de eerste vertelt wat ik al wist en de tweede bevestigd wat ik al vermoedde: er is géén concreet plan.

Er is niet nagedacht over de manier waarop alles vormgegeven moet worden. Standvast gaat dus verder met wat ze toch al van plan waren, ondanks de ophef die hun voornemens hebben opgewekt. De Raad mocht even blaffen, maar moet zich nu koest houden en de bewoners hebben pech. Afgezien van het gevoel van ongenoegen dat mij bekruipt bij lezing van een dergelijke kortaffe mail is het ook uitermate onbevredigend.

Nijmegen sluit zich af voor kansrijke nieuwe Nimweghenoaren

Het doet mij, als Nijmegenaar, pijn om te constateren hoe dit traject is verlopen: een woningcorporatie die jaren bezig is met allerlei plannen die afketsen en daarna alle huurders op straat zet om er niet aan vast te zitten. Een enorm verontwaardigde verzameling raadsleden. Een wethouder die het onverteerbaar vindt. Er wordt geeist dat Standvast met iets beters komt.

En vervolgens een algemeen verhaal, waar geen enkele garantie aan zit, met als resultaat: Standvast mag doen wat ze toch al wilden (mensen op straat zetten) zonder dat ze op welke wijze dan ook gebonden zijn om hun beloftes na te komen.

Wat mij ook na aan het hart ligt is de constatering dat er in onze stad blijkbaar twee soorten Nijmegenaren wonen: de mensen die al vaste voet aan de grond hebben gekregen en de rest. Want als je de stad binnenkomt, bijvoorbeeld omdat je hier een baan vindt, of omdat je als student binnenkomt, maak je geen schijn van kans op een betaalbare huurwoning. Zonder eem decennium aan meettijd, ben je aangewezen op (onbetaalbare) particuliere huur, of op tijdelijke woonruimte. Maar ja… als je tijdelijk huurder bent, bouw je nooit de meetduur op die nodig is om een fatsoenlijke woning te kunnen huren. Want de meetduur: dat is de tijd sinds je op je huidige adres woont.

De stelling “De tijdelijken wisten waar ze aan begonnen”, doet geen recht aan de werkelijkheid in onze stad. Dat Standvast dat standpunt hanteert is niet in lijn met het sociale karakter dat een woningcorporatie zou moeten hebben, maar kan nog begrepen worden. Maar dat Gemeenteraadsleden dit idee na-papegaaien is ongehoord. Als volksvertegenwoordiger mag van hen verwacht worden dat ze zelfstandig nadenken en hun eigen mening vormen. Het kan hen haast niet onopgemerkt blijven dat het systeem zeer nadelige gevolgen heeft? Het huidige toewijzingssysteem drijft veelbelovende jongen mensen de stad uit. Slecht voor de starters, slecht voor de sociale diversiteit en slecht voor de stad die hiermee draagkrachtige huishoudens verliest (met gevolgen voor middenstand, maar ook Gemeentekas).

Entree kan beter

Stijn Verbruggen (PvdA) heeft het in ieder geval wel door: Entree deugt niet. Als hij het weet, weet de rest van de Raad het ook. Want ik schat Verbruggen in als iemand die prima in staat is zijn boodschap aan collega-raadsleden over te brengen. Hij nodigt iedere Nijmegenaar (e.o.) uit om hem te vertellen hoe het toewijzingssysteem verbeterd kan worden en heeft hiervoor een website gebouwd: Entree kan beter

Conclusie: weinig vertrouwen

De conclusie is voor mij in ieder geval duidelijk: er is slechts een kleine winst geboekt. In plaats van 262 woningen gaan er nog “maar” 130 woningen tegen de vlakte. Er zijn allerlei toezeggingen gedaan door een woningcorporatie die op dit dossier inmiddels een soort reputatie heeft opgebouwd van het niet uitvoeren van voornemens. De Raad en het College laten zich met een kluitje het riet in sturen. Ze hebben geblafd en de burger daarmee de indruk gegeven dat ze het probleem willen aanpakken, om zich vervolgens weer in hun hok te laten sturen met een gelikte Powerpoint presentatie. Mooie beloftes, maar het onderwerp wordt niet meer geagendeerd, dus of ze nagekomen worden is maar de vraag.

Ik hoop van harte dat Standvast haar plannen uitvoert en dat de totale woningvoorraad hiermee zelfs wat uit zal breiden. Maar tegelijkertijd is duidelijk dat je als “tijdelijk huurder” een minderwaardig soort Nijmegenaar bent, waar men in de Gemeenteraad weinig interesse voor heeft.

De uitkomst vervult me in ieder geval niet van vertrouwen. Niet in Standvast, maar in dit dossier ook niet in de Gemeente. Ik vrees met grote vrezen dat Standvast alsnog gaat slopen en we jarenlang tegen een braakliggend stuk grond mogen aankijken.

Ik hoop dat ik het bij het verkeerde eind heb….

Op 1 februari stond (onder meer) de voorgenomen sloop van de Malvertse Maisonnettes op de agenda. Vanuit mijn betrokkenheid bij dit onderwerp kreeg ik de gelegenheid om in te spreken. Mijn betoog was een korte samenvatting van hetgeen ik eerder al schreef (Lees: Sloop Malvertse Maisonnettes: Redenen om het niet te doen). Omdat je als inspreker slechts drie minuten spreektijd krijgt, moest ik mijn verhaal kort houden, dus ik kwam al snel bij mijn oproep aan de Raad: zet alles op alles om te voorkomen dat 262 prima woningen, die ruim én betaalbaar zijn, aan de Nijmeegse woningvoorraad worden onttrokken. Juridisch kan de Gemeente misschien niets, maar aangezien Standvast veel zaken met de Gemeente doet, kan de wortel en de stok prima gehanteerd worden. Je kunt de Burgerronde online terugluisteren!

Wat mij bijzonder verbaasde was dat ik in eerste instantie -volgens de agenda- de enige inspreker was. Op de agenda stond geen inspreker vanuit bijvoorbeeld een bewonerscommissie. Gelukkig bleek dit mee te vallen: ook de bewoners, zowel tijdelijke als permanente, waren vertegenwoordigd. Maar door de onduidelijkheid over de datum waarop dit onderwerp geagendeerd was, konden ze zich pas op het laatste moment aanmelden.

De raadsleden leken begripvol voor de situatie en welwillend om een oplossing te zoeken om sloop-zonder-alternatief te voorkomen. Ook de wethouder nam op de Politieke Avond afstand van de voornemens van Standvast. Zij noemde de sloopplannen “niet te verteren”. Pepijn Boekhorst (GroenLinks) bemerkte hoe verschillend de toon was vergeleken met de brief aan de Raad waarin zij het standpunt van Standvast woordelijk over lijkt te nemen. In de inspraakronde stelden ze een aantal vragen. De SP vroeg me hierbij hoe ik erbij kwam dat Standvast tot ruim € 95.000 per woning aan renovatie kon investeren. Tenslotte was er een private partij die het zou willen doen voor € 60.000,-. Dan zeg ik: des te meer reden om te renoveren; pure winst!

Kamerronde

Na de inspraak volgde de Kamerronde (ook te beluisteren), waarin de afgevaardigden van de fractie aan “opinievorming” rondom het onderwerp deden.

Er volgde nog een kleine ronde waarin de diverse fracties hun standpunt kenbaar maken. Hierbij leken coalitiepartners GroenLinks en D66 wat plaagstootjes uit te delen. D66, de partij die zichzelf ooit het “redelijk alternatief” noemde, wil de hernieuwde plannen van Standvast afwachten alvorens een opinie te vormen. GroenLink probeerde D66 een veroordeling van de gang van zaken te ontlokken, maar slaagde hierin helaas niet.

Vervolg

Op 15 februari zal Standvast -naar verwacht- haar nieuwe plannen aan de Gemeenteraad presenteren. De wethouder zegde toe haar uiterste best te doen om Standvast te bewegen tot een acceptabeler plan. Niet echt een enorme doorbraak. Maar ook niet, zoals ik naast me hoorde zeggen: “Proate veur t proate” Het is een stap in de richting.

Hopelijk wordt dit snel, en positief, vervolgd!

UPDATE, 26 januari 2012, 6:21 uur:
Stijn Verbruggen zegt: “Tenminste 1 partij is niet akkoord gegaan met verzoek om Malvert van agenda van 1 februari af te halen en dat betekent dat het gewoon op de agenda blijft staan. Dus op 1 februari spreekt de gemeenteraad gewoon om 19 uur over Malvert. Maar ik verwacht dat de wethouder dan dus iets zal zeggen over overleg met Standvast en dat zij ergens aan werken. En dan zal gemeenteraad het onderwerp ongetwijfeld opnieuw agenderen als er meer bekend is over wat Standvast van plan is. Dus: gewoon op 1 februari in de raad, maar waarschijnlijk in maart nog een keer.”

Wilt u inspreken? Meldt u dan vóór 30/1/2012 12:00 uur aan via griffie@nijmegen.nl

Het gaat alle kanten op met de sloop. In de vorige blog over de voorgenomen sloop van de Malvertse Maisonettes wist ik nog te rapporteren dat de Gemeenteraad hier op 16 februari over zou vergaderen. Toen werd dit ineens verplaatst naar 1 februari, in verband met de afwezigheid van enkele leden. Ik had al contact opgenomen met de Griffie om aan te melden als inspreker.

Maar vandaag berichtte Stijn Verbruggen (PvdA) me dat de gemeente hem gevraagd had of het goed was het “onderwerp Malvert” uit te stellen. Dit op verzoek van de wethouder die een aantal gesprekken met Standvast gaat voeren. Verbruggen vermoed dat er een “Plan van Aanpak” opgesteld lijkt te worden, al heeft hij geen idee wat dit inhoudelijk betekent. Verbruggen is akkoord gegaan met het verzoek tot uitstel, omdat hij van mening is dat het zinniger spreken is op basis van zo een nieuw plan. Een begrijpelijke beslissing.

Onbekend is wanneer het thema dan wel geagendeerd wordt:

Ik weet ook nog niet of het onderwerp nu op 15 februari of pas in maart terugkomt in de gemeenteraad. Op www.nijmegen.nl/gemeenteraad kunnen mensen die het in de gaten willen houden dat zelf volgen. De agenda voor een gemeenteraadsvergadering, komt steeds circa 10 dagen vantevoren op die website.

Ik hoop dat de Gemeente al haar invloed gaat aanwenden om de woningen te behouden. Voor het geval ze nog wat argumenten nodig hebben, zet ik er hier een paar op een rijtje:

Duurzaamheid

Renovatie is duurzamer dan sloop en nieuwbouw. Waarom zou je een prima woning tegen de vlakte gooien? Zonde van de grondstoffen en energie. Denk aan het eerste adagium van duurzaamheid: Reduce, re-use, recycle. Door minder te produceren, spaar je de planeet het meest. Vooral als je de renovatie ook nog eens aangrijpt om wat isolerende maatregelen te nemen.

Woningmarkt

Het argument is al eerder aan bod gekomen. In een stad waar jaarlijks een tekort van 1600 woningen is, is het onverantwoord om er nog eens 262 te slopen. Nu al heb je met een wachttijd van vijf jaar geen enkele kans om een dak boven je hoofd te krijgen. Bij sloop wordt dit erger

Raison d’etre van Standvast

Wat is de taak van een woningcorporatie? Inderdaad: betaalbare huisvesting bieden. Betaalbare huisvesting slopen is volledig in strijd met de enige reden dat Standvast bestaat.

Economie

Het is bovendien economisch bijzonder rendabel om de woningen te renoveren. De woningen zijn structureel prima. Ze zijn ruim opgezet. Met een goede renovatie kunnen ze zo nog twintig jaar mee. Een simpel rekensommetje: Het merendeel van de kosten zit hem in de huursector in de stenen. De maisonettes zijn al geheel afgeschreven (anders zouden ze het niet slopen). De maandelijkse afschrijvingskosten op de woningen zijn dus nagenoeg nul. Dit betekent dat de huurbaten van de woningen volledig ten goede komen aan de winst. Het enige dat er nog afgetrokken moet worden is de afschrijving op de renovatie. Stel dat de woningen nog twintig jaar meegaan. Dat is 20 maal 12 = 240 maanden. Elke maisonette heeft 24 woningen. Dat is dus per flat 24 x 240 = 5760 keer huurbetalingen. Laten we zeggen dat de woningen voor € 400 in de markt gezet worden. Dit is een bijzonder lage huursom, want een soortgelijke woning in de Meijhorst kost ruim € 480 per maand. € 400 maal 5760 = € 2.304.000 aan huurbaten over de levensduur van de woning na renovatie. 2,3 Miljoen per maisonette, dat is € 96.000 per woning. En dan heb ik de huurverhogingen nog niet eens meegenomen. Voor dat geld kun je een hele mooie renovatie uitvoeren.*)

Kortom, alle lichten staan op groen voor een renovatie.

Financien

Wacht, misschien toch niet…misschien is er een probleem. Misschien heeft Standvast dat geld momenteel niet. Moet je het dan niet doen? Toch wel: als uit een berekening blijkt dat een investering geld oplevert, moet je besluiten het te doen. Het vinden van financiering is een ander traject. Er zou geleend kunnen worden (corporaties kunnen bijzonder voordelig lenen bij een aantal instellingen die alleen zaken doen met overheden, tegen zéér schappelijke rentes). Maar Standvast zou ook kunnen besluiten om een deel van de woningen nu te verkopen (met de belofte dat ze meegenomen worden in de renovatie), waardoor ze werkkapitaal krijgen. Dan heb je ook gelijk een mooie mix tussen huur en koop, wat de leefbaarheid van de wijk -volgens gangbare overtuigingen- ten goede zou moeten komen.

*) Voor de bedrijfseconomen onder ons: ik hanteer hier de DC methode van kostprijsberekening. Overheadkosten zijn in deze berekening niet relevant, aangezien de overhead niet wordt beïnvloedt door het al dan niet renoveren van de woningen.

Eerder schreef ik al een stuk over het onwaarschijnlijk slechte plan om 262 prima woningen te slopen. Als onderbouwing hiervoor verwijst Standvast naar wetgeving die hen verbiedt langer dan vijf jaar tijdelijke verhuur toe te passen.

Slechte verdediging, maar nog slechter was dat ik hierdoor in eerste instantie ook op dat pad liep: de wetgeving deugt niet. Het ligt natuurlijk anders: het blijft Standvast die hier slecht beleid voert en zich hiervoor verschuilt achter wetgeving.

Dit thema is ook door een aantal politici opgepikt, waarvan een aantal reacties hebben geplaatst. De linkse partijen hebben vragen gesteld in de Gemeenteraad, waarop niet al te bevredigende antwoorden zijn gekomen. De Raad heeft het thema op 16 februari weer geagendeerd.

Inspectiebezoek

PvdA-er Stijn Verbruggen heeft gevraagd of het mogelijk was om een de woning van mijn goede vriendin, die in de Malvertse Maisonettes woont, te bezichtigen. Ook hij is van mening dat Standvast hier duidelijk faalt: “Het is wel degelijk Standvast die hier faalt en niet de wet. Als je op basis van die wet aan tijdelijke verhuur gaat doen, weet je dat 5 jaar echt het maximum is. Tussentijds moet er dan al een paar keer verlengd worden, je krijgt niet in één keer toestemming voor 5 jaar. Het is een schande dat Standvast na 5 jaar nog steeds geen haalbaar plan heeft liggen. Ieder plan hebben ze terug moeten trekken omdat het te afhankelijk was van de particuliere koopmarkt. En die ligt door de crisis op zn gat. Maar ook dat speelt al wel een tijdje.”

Afgelopen zaterdag bezocht Verbruggen de buurt om de kwaliteit van de woningen met eigen ogen te inspecteren. Helaas kon ik niet bij het bezoek aanwezig zijn, maar mijn vriendin vertelt dat Verbruggen erg positief was over de kwaliteit van de woningen. Hij had er een goed gevoel over. Ook hij meent dat met wat licht onderhoud de woningen nog bijzonder lang mee zouden kunnen. Ongelooflijk zonde om te slopen, zo citeert ze Verbruggen.

Verder zegt ze het volgende:

“Hij heeft bij mij een rondleiding op onderste en bovenste verdieping gehad, ik heb hem verteld over de flexibele indeling en degelijke staat van de woningen (heel stevige muren, goed geisoleerd, dubbel glas), en met een likje verf en hier en daar wellicht een beetje verbouwing (bijvoorbeeld de badkamer, die in sommige woningen vergroot is tov die van mij) kunnen ze er weer minimaal 20 jaar tegen. Twintig jaar nam hij zelf in zijn mond met het oog op “dan kunnen ze de badkamers iets groter maken, zodat ze er weer 20 jaar mee vooruit kunnen”. Hij was geïnteresseerd in hoe vernieuwing van de keukenblokken in zijn werk ging, ik kon daarnaar alleen gissen, waarschijnlijk stapsgewijs voor alle woningen in de loop van de afgelopen 40 jaar.”

Die laatste vraag heb ik via de mail richting Verbruggen geantwoord, omdat ik zelf weer mensen ken die in een soortgelijke woning wonen.

Politieke actie

Stijn Verbruggen gaf aan dat hij samen met een GroenLinks-er een gesprek heeft gepland met Standvast voor een toelichting op de vraag waarom het “zo ontzettend moeilijk” is om een haalbaar plan te maken. Persoonlijk acht ik de kans dat Standvast hier overtuigend aantoont dat het onmogelijk is te renoveren bijzonder klein. Hij erkent dat de gemeente weinig formele bevoegdheden heeft en dus “alleen door overleg en praten bijvoorbeeld Standvast aan hun verstand kan peuteren dat ze het echt niet kunnen maken om de woningen te slopen zonder nieuw haalbaar plan”.

Vooral in een woningmarkt waar per jaar vraag is naar 1400-1600 woningen voor starters is het ongehoord om 262 goede woningen te slopen. “De 262 Malvert Maisonettes zijn daar een aanzienlijk deel van en daardoor zou het woningtekort duidelijk merkbaar verder onder druk komen. Dit zou nog jaren merkbaar zijn voor woningzoekenden in Nijmegen en omstreken en is daarom niet toelaatbaar”.

Raadsvergadering

Het is spijtig dat de Raad het onderwerp pas op 16 februari bespreekt. De agenda voor 2 februari zat echter al vol, waardoor het twee weken later pas aan bod kan komen. Helaas is Verbruggen dan zelf op vakantie, dus moet een partijgenoot het van hem overnemen. Uitstel was een optie geweest, maar Verbruggen gaf aan dat het voor maart aan de orde moet zijn geweest: “In december zijn we te laat”.

Oproep

De Politieke Avond is een openbare bijeenkomst, waar alle burgers van Nijmegen bij aanwezig mogen zijn en eventueel mogen inspreken. Ik roep bij deze iedereen die belang heeft bij de Nijmeegse woningmarkt om bij deze Politieke Avond aanwezig te zijn. Als publiek, of als inspreker. Wanneer je wilt spreken, is het zinnig om de regels hierover door te nemen en je vooraf aan te melden. Kijk hiervoor op de site Nijmegen.nl – inspreken.

In de Gelderlander van 31/12/2011 verscheen hierover een commentaar. Ik zou hiernaar willen linken, maar helaas is het online niet te krijgen. Tijd voor het ouderwetse overtype-werk dus:

Sloop in Malvert

Al sinds 2006 denkt woningcorporatie Standvast Wonen over de toekomst van de elf maisonnetteblokken bij het Maas-Waalkanaal in de Dukenburgse wijk Malvert. Het gaat om 262 woningen.
Standvast ontwikkelde diverse plannen voor renovatie, sloop gevolgd door nieuwbouw of een combinatie daarvan. Hierover werd ook vaak en veel overlegd met de buurt. Standvast wilde Malvert in deze hoek een nieuw gezicht geven. De oorspronkelijke bewoners zagen er aanvankelijk niets in. Zij wilden het liefst een renovatie.
De maisonnettes zijn groot en de huur van de woningen is betaalbaar. Dat laatste is ook de reden dat elkders in Nijmegen talloze maisonnettecomplexen nooit zijn afgebroken. Corporaties hadden er rond de eeuwwisseling plannen voor klaarliggen, maar ze zijn allemaal in de prullenbak beland.
De afgelopen jaren zijn de meeste vaste bewoners vertrokken uit de Malvert-maissonnettes. Standvast verhuurde ze vervolgens via tijdelijke contracten. De wet stelt dat dit slechts voor een periode van 5 jaar mag. In 2013 komt daar een eind aan. Dan komen de flats leeg. De vernieuwingsplannen van Standvast lopen echter vast op de financiering. Dus dreigen de flats nu gesloopt te worden en daarna wordt het terrein ingezaaid met gras.
Terecht dat de politiek hiertgen bezwaar maakt. Er is in Nijmegen nog steeds een tekort aan betaalbare woningen. Slopen zonder het vooruitzicht van nieuwe woningen, is doodzonde. Dat mag niet gebeuren. De directeur van Standvast die vaak geroepen heeft dat er in de stad te snel gesloopt wordt, krijgt in Malvert de kans om aan te tonen dat het ook anders kan: maak Malvert bewoonbaar.

Dat is toch ongehoord, dat je in een stad waar zware woningsnood heerst, waar je zelfs met een officiële wachttijd van meer dan VIJF jaar NUL kans op een huurwoning maakt, 262 huishoudens op straat zet en de huizen waarin ze wonen tegen de vlakte gooit?

Dat moet, blijkbaar, van de wet. Dan is de conclusie duidelijk: die wet deugt niet, en die moet niet worden gehandhaafd.

Las je dat goed? Schrijf ik, die vind dat de antikraakwetgeving gewoon gehandhaafd moet worden, dat de wet genegeerd moet worden? Ja! Want in tegenstelling tot de Kraakwet, die eigenaren beschermd tegen de diefstal van hun eigendom (namelijk hun pand) zou het breken van déze wetgeving hetzelfde doel dienen (verlichting woningnood) zónder dat daardoor iemand geschaadt wordt.

En mochten er onverhoops toch nog wat onbewoonde flats tussenzitten, dan kan het telefoonnummer van SSHN makkelijk gegoogled worden. Tijd voor de politiek om in te grijpen en deze belachelijke sloopactie zonder vervangende woningbouw te stoppen. Nieuwbouw niet financierbaar? Dan misschien toch maar renoveren en gewoon nog 10 jaar laten staan. Want die maisonnettes… zijn geweldig om in te wonen! Ik heb er ook 20 jaar in mogen leven.

Ik weet niet of ik de enige ben, maar er is een aantal Grote Individuen die in mijn jonge jaren de media bepaalden. Nelson Mandela, George Bush Sr., Michael Gorbatsjov om er maar een paar te noemen. En natuurlijk Margareth Thatcher. Stuk voor stuk mensen die er -in mijn beleving- gewoon ALTIJD waren en die voor mij nog altijd de originele vertolker van hun rol waren. Na hen slechts opvolgers, maar zij… zij waren de “echte”. Zo af en toe denk ik wel eens terug aan die mensen. Hoe zou het hen vergaan zijn nadat ze uit de spotlights verdwenen…?

Als jij jezelf die vraag ook stelt, dan moet je binnenkort eens bij Lux langs, want daar draait vanaf 12 januari de film “The Iron Lady”. Afgelopen dinsdag mocht het Sneak Preview publiek alvast van deze film genieten.

De film begint met een oude vrouw die een pak melk gaat kopen en zich bij de kruidenier verbaast over de hoogte van de prijs. Zelfs al weet je op dat moment nog niet welke film je kijkt (zoals ik) het is meteen duidelijk: dit is Margareth Thatcher. Ongelofelijk knap hoe Meryll Streep de rol van de aan wat metaalmoeheid lijdende “Iron Lady” neerzet. Ze speelt Thatcher niet, ze ís Thatcher. Als de oud-premier vervolgens een gesprek voert met haar overleden man krijg je al snel het gevoel dat ze zwaar aan het dementeren is, een indruk die door de zorgverleners wordt versterkt. En inderdaad, ze reageert op het nieuws alsof ze nog premier is.

Maar als ze wat later begint met het opruimen van de spullen van haar overleden man, wordt wel duidelijk dat ze nog bijzonder helder is. Dit opruimen van de spullen is een goede kapstok om het verhaal van Thatcher aan op te hangen. Bij elk object heeft ze een herinnering die samen het verhaal vertellen van een ambitieuze kruideniersdochter die dwars door alle conventies heenbreekt om uiteindelijk als eerste vrouw hoofdbewoner van Downing Street 10 te worden. De film vertelt ons hoe de IJzeren Dame vastberaden was haar land door woelige tijden te sturen. In een periode van economische crisis, IRA-terreur en de invasie van de Falkland eilanden.

De IJzeren Dame zoals we die uit het nieuws kennen is dus bijzonder duidelijk zichtbaar, maar wat we ook zien is de vrouw die de rol vertolkt. Een politica die staat voor haar idealen en die handelt op een wijze die strookt met haar ideeën van wat juist is voor het land. Een vrouw die impopulaire maatregelen neemt omdat ze zeker weet dat dit haar land op termijn verder helpt en het “Great” weer zal terugbrengen in Great Brittain. We zien haar worstelen met de Falkland oorlog, wetende dat zij, als moeder, met haar besluit het leven van duizende Britse zonen in gevaar brengt. We zien haar terwijl ze de verlammende stakingen bestrijdt om de economie uit het slop te helpen.

En we zien haar thuis, waar het gezinsleven te lijden heeft onder haar zware verantwoordelijkheid. Toch blijft haar man altijd van haar houden, ook al vindt hij haar af en toe een “Silly Old Sausage”.

Margareth Thatcher wordt in “The Iron Lady” op bijzonder integere en menselijke wijze neergezet. Natuurlijk is niet zeker of de scenes van “nu” inderdaad de vraag “hoe is het Thatcher vergaan” beantwoord, maar ik waag te betwijfelen of een film als deze Engelse subsidiegelden had ontvangen als Thatcher het er niet mee eens was geweest.
(Oorspronkelijk geplaatst op www.nijmegendirect.nl)

“The Iron Lady” biedt je een prachtige mix van modern Britse Geschiedenis en een mooi menselijk verhaal. Wat mij betreft is dit een film die past in een Britse traditie van mooie historische films, die net als The Kings Speech absoluut Oscarwaardig is!

Wat mij betreft is “The Iron Lady” verplichte lesstof voor elke politicus die we hebben, alsmede voor iedereen met politieke ambities. Want je kunt van haar ideologie en regeerstijl vinden wat je wilt, maar Thatcher was wél een echte leider. Iemand die voor de troepen uitliep en niet iemand die de oren altijd liet hangen naar de opiniepeilers van haar tijd. Daar kunnen onze politici nog wel wat van leren: meer staan voor hun ideeën en minder macht overdragen aan Maurice de Hond.

En als je geen politieke carriére hebt of ambieert, dan is “The Iron Lady” gewoon een briljante film die garant staat voor een welbesteed avondje uit!

Oorspronkelijk geplaatst op www.nijmegendirect.nl

Iets wat ik (om nogal voor de hand liggende redenen) mezelf NOOIT afvroeg is: hoe ziet de wereld er voor Rupert eigenlijk uit, als hij op tv zijn “ding”  aan het doen is. Het antwoord op die niet-gestelde vraag kwam ik laatst tegen en wil ik je niet onthouden:

De film heeft enorm veel raakvlakken met de film van twee weken geleden: Polisse. Beide films zijn Frans. Beide films zijn wat aan de lange kant. En beide films gaan over kindermisbruik. Maar daar waar Polisse me niet wist te boeien door het enorme tempo aan cases, zoomt “My little princess” in op één ongewone moeder-dochter relatie die wordt gekenmerkt door misbruik.

Het gaat over een meisje van een jaar of 10, 11 die bij haar oma woont. Haar moeder komt af en toe binnenrennen en verdwijnt dan weer. Moeder ziet zich als artiest, maar haar krulschilderijen zijn niet erg succesvol. Dan stapt ze over op fotografie. Op een gegeven moment vraagt ze haar dochtertje te komen poseren en maakt wat foto’s.
Na een tijdje worden de foto’s wat artistieker. Victoriaans aandoende kleding, bizarre decors. Maar het verontrustende zit hem in de poses.
Het meisje neemt poses aan die niet bij een tienjarige passen. Eerder bij een 19-jarige vrouw in de playboy. Ze kijkt zo verleidelijk mogelijk.

Deze foto’s zijn succesvol, dus verkent ma dat pad wat verder, waardoor de foto’s steeds pornografischer worden, tot het moment dat ze haar kind zegt niet zo preuts te wezen en gewoon die benen uit elkaar te doen zodat ze de foto kan maken. Natuurlijk raken die foto’s bekend en op een gegeven moment beginnen de pesterijen.

Langzaam begint het meisje door te krijgen dat ze dit toch liever niet wil. Maar van haar moeder moet ze niet zo piepen. Moeder is hierbij uitermate vakkundig in het manipuleren van haar dochtertje, die zo graag wil dat haar moeder van haar houdt en op grond daarvan lange tijd meedoet.

Verontrustende film

Deze film is op alle fronten enorm verontrustend:
- Welke moeder haalt het in haar hoofd haar dochtertje, nog niet eens aan het puberen, in pornografische poses te fotograferen?
- Welke zieke geest vindt het leuk om naar zulke foto’s te kijken?
- Waarom wil je hier in hemelsnaam een film van maken?

En de meest beangstigende gedachte: “Waarom vind ik sommige van die beelden die hier voorbij komen artistiek zo mooi?”…. want eerlijk is eerlijk, de fotoshoots die je als kijker ziet (gelukkig zonder al te veel bloot) zijn bijzonder mooi in elkaar gezet. De kleurstellingen zijn sprankelend, de decors zijn provocerend en de artistieke clash tussen de onschuld van het meisje en de omgeving is bijzonder. Maar het gaat over kinderporno! Verwarrend.

Overigens is duidelijk wie zo een film wil maken: Eva Ionesco is regisseuse/actrice en fotografe en haalde haar inspiratie… uit haar eigen jeugd. Dit verklaart mogelijk de ambivalentie die in de film over het taboe kinderporno hangt: als de maker zelf nog met haar verleden worstelt, zul je dit kunnen terugzien in de film.

“I am not a fucking princess” is wat mij betreft de betere titel voor deze uitzonderlijk boeiende en fascinerende film. Een film die je nog dagen zal achtervolgen!

Oorspronkelijk geplaatst op www.nijmegendirect.nl