Durf na te denken!

Durf na te denken!
Als er een les is die iedereen met de paplepel ingegoten moet krijgen is het wel deze: durf na te denken. Neem niet klakkeloos “voor waar” aan wat mensen je vertellen, maar maak je eigen afweging.

Deze post is geïnspireerd door een forumdiscussie waar ik op stuitte. Op een van de vele fora waarop ik regelmatig kom, vertelde iemand het volgende:

History lesson today. Learning all about the Holocaust, the Ghettos that occured in the “3rd Reich” between 1940 and 1945. We were about half-way into our lesson, before one of my class stuck their hand in the air and asked.
“So how the hell can people deny the Holocaust? The facts are right here *gesturing angrily at the textbook”. Idiots”

Fair question, I thought.

Zoals je al zou verwachten, barstte meteen een hele discussie los, vooral gevoed doordat een enkeling inderdaad ging betogen dat de Holocaust “een mythe” is. Al snel vlogen de “argumenten” over en weer.

Opkomst: ikzelf

Ik lees de diverse posts. En hoewel mijn geloof dat de Holocaust toch echt wel gebeurd is, zet de discussie me toch aan het denken. Want: is de Holocaust echt bewezen?

Ja, er zijn massagraven gevonden. Maar dit bewijst enkel dat er velen overleden zijn. Er zijn enorme archieven over de werkwijze van de vernietigingskampen, er zijn foto’s, films, er is een proces geweest waarbij mensen door de rechtbank zijn veroordeeld.

Maar iemand die niet wil geloven dat de Holocaust heeft plaatsgevonden kan aanvoeren dat een massagraf weliswaar bewijst dat er doden zijn gevallen, maar niet waardoor deze zijn overleden en al helemaal niet wie daar schuldig voor is. Diezelfde persoon kan aanvoeren dat foto’s, documenten en getuigenissen vals kunnen zijn. En het proces werd voorgezeten door de overwinnaars van een oorlog. Kan dan gesproken worden van een “onafhankelijke rechtbank”?

Wanneer kun je er echt zeker van zijn dat iets waar is? Wat is bewijs?

De hele bovenstaande discussie zou op zichzelf irrelevant zijn, ware het niet dat de fundamentele vraag “Wanneer is iets waar” ook in de moderne tijd van groot belang is. 9/11: Was het nou een georganiseerde actie van een groot wereldwijd netwerk, een handige actie van inventieve amateurs, of tóch georganiseerd door de regering om een oorlog te kunnen beginnen.

Vergelijk dit met het torpederen van  het passagiersschip Lusitania in 1917. Bij deze torpedering door een Duitse U-boot, voor de kust van Ierland, kwamen 1700 Amerikanen om het leven. Het was voor Amerika de reden om zich met de Eerste Wereldoorlog te bemoeien. Er zijn nog altijd mensen die menen dat de Amerikaanse regering dit schip bewust door gevaarlijke wateren stuurde, in de hoop om de bevolking zover te krijgen een oorlog te steunen.

Net als de meerderheid van de mensen (denk ik) geloof ik dat 9/11 wel degelijk een actie was van Al Qaida. Maar is het dan ook wáár?

Natuurlijk niet, het simpele feit dat ik ergens in geloof maakt een stelling niet tot een feit.

Dat alles overdenkende, kwam ik tot mijn belangrijkste bijdrage in de discussie:

Durf na te denken!

Als iemand je iets verteld, geloof je hem dan meteen? Of ben je meer het type die weigert de ander te geloven?

Als je iemand bent die altijd sceptisch reageert, heb je een probleem. Want als je op alles sceptisch reageert, zullen mensen je op den duur gaan mijden, omdat je ze altijd tegen de haren strijkt. Immers, mensen willen erkenning en als je nooit meegaat met wat ze vertellen, dan ben jij dus iemand die hen geen erkenning geeft, niet respecteert.

Maar als je altijd alles gelooft, ben je -zo mogelijk- nog verder van huis. Iemand die alles maar gelooft, heeft geen eigen mening, en is vatbaar voor manipulatie.

De Bijbel (of all sources) heeft hiervoor een mooi verhaal, waarin prediken wordt vergeleken met het zaaien van een stuk land. Soms komt het zaad op een stuk steen terecht (de scepticus) waar het niet kan ontkiemen. Andere momenten komt het zaad te ondiep terecht in een stuk grond (de naïeveling). Het kiemt snel, maar komt ook te snel boven, waar het plantje afsterft. Maar, als het zaad in vruchtbare grond komt, en diep genoeg is gezaaid, zal de plant tot volle bloei komen.
In de Bijbel gaat het bij “het plantje” natuurlijk om het ware Christelijke geloof, maar het voorbeeld gaat op voor elk geloof.

Neem 9/11. De zaadjes die op steen landen, dat zijn de mensen die denken dat 9/11 een inside job was, om de regering van de VS een excuus te geven allerlei landen aan te vallen. De zaadjes die ondiep landen en té snel ontkiemen, dat zijn de mensen die iets zien op CNN en het vervolgens blindelings gaan nablaten (en hun auto’s bedekken met allerlei patriotistische stickers).

De zaden die diep genoeg komen, en tijd nodig hebben om te ontkiemen, dát zijn de mensen die nadenken. Die nadenken over de boodschap, maar ook over de zender van de boodschap. Wie vertelt mij dit? Waarom vertelt hij me dit? Wat vertelt hij me? Kan ik deze boodschap verenigen met andere boodschappen die andere zenders me hebben gezonden?

Durf na te denken! Durf te twijfelen!

Maar besef: echt bewijs zul je nooit krijgen. Want was het niet Descartes die probeerde te achterhalen wat echt een feit was, en pas bij zijn Cogito Ergo Sum concludeerde dat zijn “zijn” niet ontkent kon worden (althans, niet voor hemzelf?)

Een kritische blik op de wereld helpt je verder. Het vermindert de kans dat je gemanipuleerd wordt in het leven. En het maakt je wereld in ieder geval interessanter.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.