De toekomst van het Hoger Onderwijs

Wat is de richting van het Hoger Onderwijs? In welke richting ontwikkelt het HBO-onderwijs zich? Een groep beginnende docenten aan een HBO instelling in het oosten van het land kwam samen om te discussiëren over dit thema. Om de discussie te sturen, waren een aantal vragen geformuleerd, waarbij het uitgangspunt de eigen praktijk was; waarom is iemand eigenlijk docent? Wat drijft hem of haar? En hoe is dit zichtbaar in het dagelijks onderwijs? Vervolgens inventariseerde de groep de ambities voor de toekomst en op welke manier het bediscussieerde implicaties heeft op de toekomst.

De deelnemers waren, misschien niet verrassend, eenduidig in hun drijfveren. Ze genieten van de rol die ze kunnen spelen bij de ontwikkeling van de student. Door het maken van contact, help je mensen groeien, zich ontwikkelen. Een bijzonder dankbare rol.

Onvermijdelijk is dat de dagelijkse praktijk gekleurd wordt door de idealistische instelling; natuurlijk moeten de leerdoelen van de curriculumbeschrijving gehaald worden, maar we willen meer. We willen mensen vormen tot individuen die er stáán. Niet enkel als vakkundig werknemer, maar als persoon die het werkveld mede vormgeeft. Wat zeg ik, mensen die de maatschappij vormgeven!

De ambities waren uiteenlopend. De een gaf aan dat het al een hele kluif is om de tentamens op tijd nagekeken te hebben, terwijl de ander als tienjarenplan heeft om een geheel nieuwe opleiding op te zetten. Deze discrepantie zegt iets over de mate waarin mensen het gevoel hebben dat ze gefaciliteerd zijn in hun onderwijskundige visie.

Toekomstbeeld

Ondanks dat de praktijk nog niet zo ver is, zijn de deelnemers standvastig in hun beeld op de toekomst.

Het onderwijs van de toekomst kent geen colleges meer, maar wordt geheel vormgegeven rondom uitdagingen uit de praktijk. Hier hebben de Professionele Leergemeenschappen (PLG) een belangrijke rol: partijen uit de praktijk leggen vraagstukken neer bij een gemeenschap waarin docenten, onderzoekers en studenten uit verschillende disciplines samenwerken aan een oplossing. En al doende leren de studenten (en docenten) van elkaar.

Colleges worden één keer opgenomen en online geplaatst (mogelijk in een MOOC). Studenten mogen zelf de theorie tot zich nemen, om daarmee de echte klussen uit de Professionele Leer Gemeenschap (PLG) op te lossen. De docent van de toekomst is geen orakel, maar een facilitator. Je staat niet vóór de student, maar naast de student. Een plek die veel mooier is. Maar dat is mijn mening.

This entry was posted in Bedrijfskunde, Onderwijs, Overpeinzingen and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply