De SGP-zaak: een fundamentele bedreiging

SGP LogoAls er een grote zaak voor de rechter komt, wordt vaak aan politici om commentaar gevraagd. Een veelgehoorde opmerking is dan dat “De politiek niet op de stoel van de rechter moet gaan zitten”. Een opmerking die zo langzamerhand een beetje cliché begint te worden, maar doordoor niet onwaar. De hele leer van de Trias Politica gaat uit van een wetgevende, uitvoerende en controlerende macht. Binnen die leer past het niet als de wetgevende macht gaat lopen voorschrijven hoe de controlerende (rechterlijke) macht zijn werk behoort te doen. Dus, alle lof voor de politici die niet op de stoel van de rechter gaan zitten.

De rechter, daarentegen, lijkt zich weinig aan de Trias Politica te storen. Want als er iets blijkt uit de uitspraak van de Hoge Raad omtrent het al dan niet toelaten van vrouwen op de SGP-lijst, dan is het wel dat de HR er geen moeite mee heeft om de wetgevende macht voor te schrijven hoe ze hun werk moeten doen.

De zaak is inmiddels bekend, mag ik aannemen. De SGP, een politieke partij met een zeer-Christelijke fundering, hangt de overtuiging aan dat politiek moet worden bedreven op basis van de Bijbel, waarbij de Heer voor man en vrouw een andere rol heeft voorbestemd. Je kunt het met die overtuiging eens of oneens zijn, maar feit is dat de SGP dit standpunt al decennia hanteert en dat dit voortvloeit uit de religieuze overtuigingen van de SGP-ers.

Een feministische club heeft echter een rechtzaak gestart om de SGP te verplichten om vrouwen op de lijst toe te laten. De HR is in hun redenering meegegaan, onder meer op basis van een internationaal verdrag.

Toch jammer, dat die feministen het nodig vinden om hun gelijke rechten te bevechten door andersdenkenden hun gelijke rechten te ontzeggen.

De HR heeft in haar uitspraak de bal bij de politiek gelegd, min of meer met de mededeling dat “er iets aan gedaan moet worden”. De rechter ziet, met andere woorden, geen middelen om toegang voor vrouwen op de SGP kieslijst af te dwingen, en draagt de politiek dus eigenlijk op om hem ie middelen te verschaffen.

Dit is een richting die we als samenleving niet in moeten slaan.

De democratie kan alleen blijven functioneren wanneer er binnen het parlement voor iedereen ruimte is om zijn wereldbeeld vrij en onbevreesd te uiten. Het afdwingen van veranderingen bij de SGP is hier een ongeloofelijke bedreiging voor. Want als je een gelovige al gaat dwingen om zijn geloof op te geven om toegang tot de politiek te mogen houden, waar gaan we dan heen? Scheiding van Kerk en Staat is een groot goed, absoluut, maar het Parlement is de schakel tussen “de samenleving” en de “Staat”. Deze schakel breekt, als er allerlei eisen worden gesteld aan je wereldbeeld voordat je hiertoe mag toetreden.

Bovendien is er geen enkele reden om de SGP te dwingen haar ideeën op te geven. Vrouwen die Tweede Kamerlid willen worden hebben enorm veel andere mogelijkheden om deze ambitie vorm te geven, bijvoorbeeld via de ChristenUnie. Vrouwen die het niet eens zijn met de SGP kunnen ook altijd hun stem aan een andere partij geven en daarmee het belang van de SGP verminderen.

De vrijheid van meningsuiting, het recht op vrije vereniging, de vrijheid van godsdienst. Aan al deze fundamentele waarden wordt schade berokkend door een Hoge Raad die toegeeft aan een groep vrouwen die –ongetwijfeld met alle goede bedoelingen- de maatschappij én het feminisme aanvallen.

Ik roep onze politici op om de “politieke correctheid” te laten voor wat het is en na te denken over de toekomst van ons politiek stelsel. Willen we écht een land, waarin voor de andersdenkenden geen ruimte meer is? Of willen we het Nederland waar we met zijn allen zo trots op zijn? Het Nederland dat door de eeuwen heen een reputatie verwierf als vrij, tolerant en liberaal? Een land waarin je NIET bang hoeft te zijn om voor je ideeën uit te komen?

Mijn keuze: optie twee.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.