De reden dat ik géén vegetariër ben (of word)

De wereld waarop we leven is een geweldige plek. Maar tegelijkertijd niet perfect. Sterker nog, het kost maar weinig moeite om te zien wat er allemaal niet klopt. Oorlogen, uitbuiting, strip mining, uitstervende diersoorten, armoede, honger…. het rijtje gaat nog wel een tijdje door.

Een andere zaak die veel in de aandacht komt is dierenleed. Mensen vertellen dat ze vegetariër zijn geworden omdat ze zien wat er in de bio-industrie gebeurt. En ze willen dat ook aan anderen vertellen, zodat die óók vegetariër gaan worden.

Sommige vegetariërs gaan daarin echter een paar stappen te ver. Ze pushen (en brengen hun publiek dus in een afhoudende stand) of ze spelen in op politiek-correct zijn en sociaal wensbaar gedrag. Schuldgevoel dus.  Laatst was ik bij een vertoning van de film “FoodMatters” van Transition Towns Nijmegen. Een interessante film, met een discussie achteraf. Zoals verwacht werd ook hier door mensen weer een lans gebroken voor vegetarisch leven. En ineens besefte ik dat ik al die verhalen al ken, en dat ze er niet toe hebben geleid dat ik vleesloos ben. En ook nooit zal worden…

Ik ben geen vegetariër. Ik ben namelijk dol op vlees eten. Nee, ik eet niet elke dag een biefstuk. Af en toe een stukje vleesvervanger is ook best lekker. En nee, je hoeft me ook niet voor te lichten over hoe verschrikkelijk de beesten het hebben in de hoop dat ik voortaan helemaal vleesloos door het leven zal gaan. Ik ben me best bewust van het feit dat dieren niet altijd even goed behandeld worden. Ik kies er echter voor om me af te sluiten.

*Shock*

Ben je nu geschokt? Tja, dat kan. Maar vraag je eens af… ben je nu geschokt omdat ik me afsluit? Of omdat ik er eerlijk voor uitkom?

Kijk, ik zie mezelf als een goed mens. Ik ben erg betrokken bij een heleboel zaken en initiatieven. Maar al die zaken kosten mentale energie. En zoals ieder ander mens heb ik maar een beperkte hoeveelheid mentale capaciteit. Niemand kán zich continu over alles druk maken. Je kunt de wereld niet in je eentje veranderen. Als je je krachten verdeelt over een oneindig aantal gewichten, zul je uiteindelijk geen van die gewichten van de grond krijgen. Daarom heb ik een keuze gemaakt die iedereen zou moeten maken: welke initiatieven en onderwerpen zijn voor mij het belangrijkst van allemaal? Dat zijn de zaken waarop ik mijn energie wil focussen.

Zoals het zonlicht door een vergrootglas gefocust kan worden gebruikt om een vuurtje te stoken, zo wil ik mijn eigen licht concentreren op een klein aantal thema’s. Om op die manier een paar vuurtjes te kunnen doen ontbranden. En dat is vele malen beter dan duizenden brandstapeltjes waar niets gebeurd.

En daarom kies ik ervoor om het thema “dierenleed” wat minder aandacht te geven.

(PS: Ik realiseer me nu ineens dat andere focusgebieden trouwens wél een positief effect op dierenwelzijn hebben. M maar dat is dan een leuke bijkomstigheid en niet het primaire doel)

This entry was posted in Duurzaamheid and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply