Film: In a better world (Hævnen)
(Oorspronkelijk geplaatst op Nijmegen Direct, 31 maart 2011)
Hævnen, een Deense film van regisseur Susanne Bier. Daar werden we deze week in de Sneak Preview van Lux op getrakteerd. Een film van ruim twee uur lang, die geen minuut verveelde.
Christian is een jonge jongen vol woede. Zijn moeder is overleden aan kanker. Hij doet zich sterk voor, maar ondertussen neemt hij zijn vader het overlijden van diens vrouw zeer kwalijk. Als Christian in Denemarken terugkeert, gaat hij naar een nieuwe school, waar hij Elias leert kennen. Elias is het pispaaltje van de klas. En omdat Christian in zijn buurt staat, krijgt ook hij klappen. De dag erna rekent hij op uiterst effectieve wijze af met de pestkoppen, waardoor hij in de problemen dreigt te komen. Maar het gepest is voorbij.
De ouders van beide kinderen proberen hun kroost geweldloosheid aan te leren. Vooral de vader van Elias is van het type dat “de andere wang” toekeert. Letterlijk, want deze vader krijgt in het bijzijn van zijn kinderen een paar tikken. Christian vindt dat hier wraak moet worden genomen en komt met een idee.
Door deze verhaallijn zit heel vakkundig een andere lijn geweven: die van de vader van Elias, die als arts in Afrika werkt en daar geconfronteerd wordt met de slachtoffers van Big Man, één van de rebellenleider. En hierbij voor grote dilemma’s komt te staan. Want wat doe je, als het monster zelf bij je kliniek aanklopt voor medische verzorging? Deze verhaallijn wordt niet door iedereen gewaardeerd. Sommigen zijn van mening dat deze verhaallijn eigenlijk niet nodig is, omdat het slechts één klein karakteronderdeel van de vader van Elias zou illustreren. Maar: zonder het kleinste tandwieltje loopt de hele machine niet, dus ook dit stuk is wat mij betreft een integraal deel van de film.
“In a better world” is een knap gemaakte film, waarin deze twee verhaallijnen samenkomen met een verhaal over dood, liefde, scheiding, verzoening en vriendschap. De film verkent het spanningsveld tussen geweldloosheid en gepast fysiek ingrijpen. Alles is op perfecte wijze in beeld gebracht, met sfeerbeelden waar je alleen van kunt genieten. Geen hectiek, geen grote stunts, geen spektakel. Maar een knappe spanningsopbouw, die de hele zaal in stilte liet toekijken. Mensen zaten te kijken en schoven zo ver naar voren als hun stoel hen maar toestond.
Bij een film met mooie beelden en een briljant verhaal is nog maar één risico-factor: de casting….
En ook op dit criterium slaagt Bier met vlag en wimpel. Zelden heb ik een zo jonge acteur gezien die zoveel kan zeggen met een simpele oogopslag. William Joehn Nielsen (Christian) is af en toe simpelweg angstaanjagend. En ook Elias is knap neergezet: verlegen, bang, rustig en toch iemand die zich niet wil laten kennen. Een jongen die nog niet zo goed weet wie hij is en heen en weer getrokken wordt door de wens om voor zichzelf op te komen (De Deense titel Hævnen betekent “wraak”, geheel tegenstrijdig aan de Engelse vertaling die ik niet goed bij deze film kan plaatsen).
Kortom: we hebben weer een briljante film voorgeschoteld gekregen. Nog niet overtuigd? Bekijk de trailer, dan ben je helemaal verkocht!
Related posts: