Liberaal waar het kan, sociaal waar het moet. Daarom kies ik D66
Jeroen Down Under
Uluru, het icoon van Australie
Zoekt, en gij zult vinden
Welkom
Welkom op mijn blog. Ik hoop dat het je hier zal bevallen. Mocht je het niet eens zijn met iets dat ik post, laat het dan weten door een comment achter te laten. Je mag natuurlijk ook comments geven als je het er juist wél mee eens bent!
Ja, ik heb (1) achter de titel gezet, want hierover kan ik vast wel een hele reeks gaan schrijven.
Er zijn weer een paar kamerleden met scoringsdrift, een scoringsdrift waarvoor iedereen hun vakantie maar moet opgeven. Want er kwam schokkend nieuws uit Oss… Organon-MSD gaat haar onderzoeksafdeling “afslanken”. Of in normale-mensen-taal: er vliegen er weer een heleboel mensen uit. 4500 Mensen, om precies te zijn. continue reading » »
Al eeuwen lang proberen mensen te achterhalen wat nu precies het verschil is tussen mannen en vrouwen. Ik geloof dat het Freud was, van wie de quote “Was will das Weib” komt. Een grote vraag, die hij aan het eind van zijn loopbaan uitgesproken zou hebben. Als zelfs hij de handen in de lucht wierp en zich bij dit vraagstuk gewonnen gaf, dan moet het beantwoorden welhaast onmogelijk zijn.
Welnu, met gepaste trots presenteer ik u bij deze het antwoord op de belangrijkste vraag waar de mensheid mee heeft geworsteld. Het verschil tussen
Vandaag is het 9 juni. Een belangrijke dag, want vandaag mogen we weer gebruik maken van ons stemrecht, om daarmee de toekomst van ons land van de komende jaren een beetje te sturen.
Je stem heeft direct invloed op de manier waarop het landwordt bestuurd.
Doordat het opkomstpercentage (haast per definitie) lager is dan 100% heeft jouw stem een relatief groter gewicht!
Als je niet stemt, mag je ook niet zeuren dat de verkeerde mensen in de Tweede Kamer zitten. Had je maar moeten stemmen.
Het belooft mooi weer te worden, dus kun je er een leuk wandelingetje van maken ok…die geldt niet…
Je kunt dit jaar in elk stembureau in je gemeente terecht. Dus je kunt het een stuk makkelijker “tussendoor” doen.
Als je niet gaat stemmen, hebben die mensen die wel stemmen meer invloed. En die snappen natuurlijk niet zo goed als jij wat er in jouw stad moet gebeuren!
Het stemrecht is nog geen honderd jaar oud. Voor die tijd moesten er revoluties plaatsvinden, waarbij veel mensen de dood vonden. Ja, mensen stierven ervoor om jou het stemrecht te bezorgen. Zijn ze voor niets gestorven?
Honderden vrijwilligers hebben kou, storm én regen getrotseerd voor deze verkiezingen. Ook hun offers mogen niet voor niets zijn!
Als je nu niet stemt, dan moet je wéér 4 jaar wachten!
Hoe meer stemmers, hoe meer politici beseffen dat ze toch écht naar mensen moeten luisteren.
Ik ben, voor zover als mijn politieke geheugen teruggaat, altijd een zwevende kiezer geweest. Hoewel ik een “natuurlijke neiging” tot bepaalde partijen heb, is mijn stemgedrag verre van consistent te noemen.
In het verleden heb ik onder meer gestemd voor de VVD, de ChristenUnie, Groenlinks en D66. Ik heb zelfs ooit een keer (in 2002) de jeugdzonde begaan op Jan-Peter Balkenende te stemmen (achteraf gezien waarschijnlijk bij gebrek aan beter). Inderdaad, mijn politieke voorkeur ligt iets rechts van het centrum.
Als gesprekken op politiek kwamen, kwam altijd op een gegeven moment de vraag voorbij: “Wat ga jij de komende verkiezingen stemmen?” Een vraag die altijd weer goed is voor een discussie over de sterke punten, zwakke punten en blunders van bepaalde politieke voormannen.
Een jaar geleden ben ik echter (weer) lid geworden van D66. Sindsdien krijg ik de vraag: “Waarom zou ik op D66 moeten stemmen, net als jij? ”
Op zich een logische vraag, met een logische verschuiving van de focus. Of niet?
Voorhoeve
Een paar dagen geleden verscheen het bericht in de media dat continue reading » »
Sinds een jaartje ben ik niet meer gebonden aan een arbeidscontract. In die tijd heb ik een aantal losse klussen gedaan, voor diverse opdrachtgevers.
Leuke klussen, en als freelancer ben je lekker vrij om je uren zelf in te delen (met als gevolg dat ik de afgelopen maand of zo heel veel werk als het rotweer is, en ineens iets minder als de zon doorbreekt). Maar toch merk je dan ook dat een arbeidsovereenkomst wel voordelen heeft: je weet hoeveel uur je de komende week gaat maken en (niet geheel onbelangrijk) je hebt een relatieve zekerheid over het bedrag dat aan het eind van de maand op je rekening bijgeschreven wordt.
Dus was ik weer op zoek naar iets vasters. Stap 1 is dan natuurlijk het inschrijven op vacaturesites, die je vervolgens elke week (of dag) een mailtje sturen met “passende” functies.
Vanochtend kreeg ik een mail van een van die sites, en wel voor de functie van Minister-President. Kijk… dát is mij nou op het lijf geschreven.
Dus heb ik een brief geschreven. Wat denk je? Gaan ze me aannemen?
Geachte heer, mevrouw,
met de kennis van nu is duidelijk dat ik reeds jaren eerder had moeten solliciteren op de vacature van Minister-President. Immers, waar het om gaat is Nederland bestuurbaar te houden en onze welvaart zeker te stellen, binnen de kaders van een sociaal beleid.
Als primes inter pares zie ik het als belangrijkste taak om eenheid te creeëren binnen het kabinet. Een kabinet waarin alle betrokken ministers, ongeacht hun politieke kleur, staan voor dezelfde missie: Nederland door de huidige economische storm heen leiden en klaar maken voor de toekomst.
Als bedrijfseconomisch academicus heb ik voldoende intellectuele bagage om ons land ook veilig door de onvermijdelijke bezuinigingen heen te leiden. Bezuinigingen waarbij de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen, maar niet zoveel dat deze sterkste schouders eraan bezwijken.
Mijn geschiktheid voor de functie komt duidelijk aan het licht wanneer we de resultaat bekijken dat ik onlangs heb behaald bij een website waarin iedere Nederlander beleidsbeslissingen kan nemen die vervolgens worden doorberekend.
Mijn beslissingen leidden tot een Nederland wat weliswaar iets minder economische groei liet zien dan in de hoogtij-jaren van voor de crisis, maar wel een groei die duurzaam is. Een groei waarbij welvaart, welzijn en het welvaren van de planeet met elkaar in balans staan.
Ik sta voor een Nederland dat open staat voor iedereen, een Nederland waar iedere burger zijn mening mag, kan en durft te geven. Maar ook een Nederland waarin we, met elkaar, waarde hechten aan fatsoen. Een Nederland waar we onze mening geven zonder nodeloos kwetsend te zijn. Een Nederland waarin we met elkaar spreken en niet met de ruggen naar elkaar toe staan.
Het zal je niet ontgaan zijn dat gisteren weer een debat tussen de diverse lijsttrekkers plaatsvond. Ditmaal in Carré.
Tijdens het debat werd aan elke lijsttrekker een “moeilijke vraag” gesteld. JP kreeg de vraag welke drie partijen hij het liefst in de regering ziet komen.
“U denkt toch niet dat ik daarop hier antwoord geef?”
was zijn eerste reactie. Ook de enige reactie die, zo vind ik, de goede is. Eerst verkiezingen houden, waarbij elke partij zijn eigen standpunten uitdraagt en daarna pas eens, op basis van de uitslag, verkennende coalitiegesprekken gaan voeren. Dat is de goede volgorde!
Interviewer Mariëlle Tweebeke nam hiermee, als goede interviewer, echter geen genoegen en vroeg door. Helaas voor haar hield Balkenende zijn rug recht, waarna hij zijn “visie” deelde. Maar ook toen vroeg ze door. En wat zegt onze demissionaire MP…?
“U kijkt zo lief”
En dat had hij, schijnbaar, niet mogen zeggen, want het lijkt wel of heel Nederland over hem heenvalt. Heel Nederland, behalve Tweebeke zelf, die niet echt de indruk wekte er last van te hebben. Sterker nog: niemand weet hoe zij keek op dat moment, want in de live-uitzending was de camera niet op haar gericht. Dus wie weet keek ze wel heel bewust heel lief, om Balkenende zo te verleiden tot een uitspraak.
Ondertussen joelde de zaal, maar vooral -denk ik- omdat de premier met die uitspraak probeerde makkelijk ergens onderuit te komen.
Bij Opzij grijpen ze deze gelegenheid weer aan om aandacht te trekken. Opzij-hoofdredacteur Margriet van der Linden vindt dat hij zijn excuses moet aanbieden. Ze noemde de opmerking “zeer aanmatigend”, “totaal ongepast” en “sexistisch”.
Dus, zo vindt de hoofdredactrice van een blad dat zou staan voor emancipatie en zelfredzaamheid van vrouwen, moet de premier publiekelijk aan de schandpaal genageld worden. En kan van hem geëist worden dat hij excuses maakt.
Excuse me?
Say what? Sinds wanneer hebben geëmancipeerde en zelfredzame vrouwen een of ander instituut nodig om voor hun belangen op te komen? Want in Nederland hebben we toch sterke vrouwen? Is er iemand die denkt dat mevrouw Tweebeke zelf niet in staat zou zijn om Balkenende aan te pakken, als zij daar de behoefte aan heeft? Sowieso de vraag: waar haalt Van der Linden het lef vandaan om zich hier tegenaan te bemoeien? Zoals ik het zie zijn er slechts twee mensen die excuses kunnen eisen: mevrouw Tweebeke en mevrouw Balkenende.
De rest moet zich er gewoon niet mee bemoeien. Sowieso is het al haast een unicum dat Professor Balkenende zich van een wat menselijkere kant laat zien.
Wat mij betreft heeft de Opzij-hoofdredactrice de vrouwenemancipatie met deze uitlatingen bepaald geen dienst bewezen.
Mocht je het gemist hebben, hier het video-fragment:
Toen ik gisteren de post “Denk Na, Boycot de Telegraaf” schreef, dacht ik echt oprecht dat die “krant” het absolute dieptepunt in fatsoen en journalistieke integriteit had bereikt.
Man, had ik het fout… ze kunnen nog dieper zinken.
Vandaag verscheen een interview met de jongen die als enige de crash bij Tripoli (Libië) overleefd had. Schijnbaar had de arts een “journalist” van de “krant” aan de lijn en heeft hij de telefoon aan de 9-jarige gegeven.
De hoofdredactie noemt dit een “ongepland” gesprek. Maar hey, wat maakt het uit: vooral plaatsen. En dan in het bijzonder het smeuïge nieuwtje dat hij nog niet eens zou weten dat hij wees is.
De reacties zijn vandaag iets sterker dan gisteren. Toen was -voor zover ik gezien heb- Femke Halsema de enige die (via een tweet) haar afschuw over de werkwijze van de Telegraaf uitte. Vandaag is het protest wat breder. Vanuit het Ministerie van Buitenlandse Zaken noemt SG Ed Kronenburg het ”kwalijk” dat Ruben heeft gesproken met de Telegraaf. ”Dat zou niet mogelijk moeten zijn”, zei Kronenburg in het Radio 1 Journaal.
Gisteren is in Libië een Airbus 330 neergestort. Bij deze crash, waarvan de oorzaak nog niet bekend is, kwamen bijna alle inzittenden om het leven. De enige overlevende is één jongetje van negen jaar oud.
Denk na!
Stel je voor. Je bent met je ouders en je broert op vakantie, en van het ene op het andere moment wordt je wakker in een ziekenhuis in een vreemd land, zonder ook maar één bekend gezicht. Doktoren die een vreemde taal spreken. Zoiets zal iedereen al de nodige schrik aanjagen, laat staan een kind. En dan moet dit kind nog te horen krijgen dat zijn hele leven overhoop is gehaald. Geen ouders meer. Zijn broertje dood. En dan komen de herinneringen aan de crash.
Het kan haast niet anders dan dat zo een verschrikkelijke belevenis tot enorme psychische schade zorgt. Misschien dat de nodige hulpverlening de pijn draaglijk kan maken en de jongen nog enigszins kan functioneren, maar hoe je het ook wendt of keert: deze jongen zal deze crash zijn hele leven met zich meedragen.
En dan is daar de Telegraaf. Dezelfde krant die in 2002 als enige opende met de foto van een neergeschoten Pim Fortuyn (de rest fotografeerde een rouwkrans en wat foto’s van Fortuyn) gaat ook hier weer alle grenzen van het fatsoen voorbij. De redactie van deze “krant” vond het namelijk een goed idee om heel Nederland te laten weten hoe deze jongen heet, inclusief een foto van een weerloos, bewusteloos en kwetsbaar kind.
Toegevoegde journalistieke waarde van deze informatie: nul.
Het enige dat de Telegraaf met deze foto bereikt is het soort sensationalisme waar deze krant patent op lijkt te hebben. Goedkoop verkoopcijfers scoren ten koste van een weerloos slachtoffer.
Een slachtoffer dat ook zonder deze flagrante privacyschending al genoeg problemen heeft.
Waarom doet de Telegraaf dit? Omdat er mensen zijn die er geld voor betalen. Maar denk eens na: stel dat jij dit slachtoffer was? Of dat het een familielid van je was….
Boycot de Telegraaf!
Daarom een oproep: boycot de Telegraaf. Als je hem normaal in de losse verkoop koopt, koop vandaag dan eens een andere krant. Heb je een abonnement? Zeg het op. Bezoek je de site? Ga naar de concurrent.
Het is tijd dat de Nederlanders die nog een greintje fatsoen in hun donder hebben een duidelijk signaal geven: journalistiek is goed. Sensationalisme is ongepast.
vroeg ik me af of die directory structuur misschien betekende dat Binck zich bij haar bedrijfsfilosofie op de beroemde film Wallstreet baseerde. Ik stelde deze vraag aan de klantenservice en tot mijn grote verbazing kreeg ik nog antwoord ook:
Hartelijk dank voor uw e-mail. U vraagt of de url van BinckBank is geïnspireerd op de film Wallstreet met Gordon Gekko. Dat is inderdaad het geval. In de testomgeving voor de website van BinckCompleet is deze term gebruikt. Hoewel het niet de bedoeling is geweest dat deze doorgevoerd zou worden naar de live versie van de website was de term al diep verweven in het ontwikkelproces van de website. Omdat het niet mogelijk was om deze te verwijderen staat gekko nog steeds in de URL.
Wij vertrouwen erop u met deze informatie van dienst te zijn.
Grappig. Een inside joke van het development team is dus uitgegroeid tot onderdeel van de life omgeving! En geruststellend dat ze zich niet helemaal identificeren met het Gordon Gekko Gedachtengoed!
Er zijn meerdere banken en dienstverleners die het beleggers mogelijk maken om direct te handelen op de beurs. Eén van deze partijen is Binck-bank.
Ik heb al enkele jaren een (slapende) rekening bij deze instelling. Nieuwsgierig naar de economische ontwikkelingen (en vooral de bewegingen van de beurs n.a.v. de kwestie Griekenland, besloot ik vandaag eens in te loggen.
Toen viel het me op: die URL van het loginscherm.
En ineens moest ik denken aan die ene film, uit 1987, waarin iemand een speech geeft, een speech die voor beurshandelaren een tijd lang welhaast mythische status heeft bereikt.
De speech (bolded door mijzelf):
Teldar Paper, Mr. Cromwell, Teldar Paper has 33 different vice presidents each earning over 200 thousand dollars a year. Now, I have spent the last two months analyzing what all these guys do, and I still can’t figure it out. One thing I do know is that our paper company lost 110 million dollars last year, and I’ll bet that half of that was spent in all the paperwork going back and forth between all these vice presidents. The new law of evolution in corporate America seems to be survival of the unfittest. Well, in my book you either do it right or you get eliminated. In the last seven deals that I’ve been involved with, there were 2.5 million stockholders who have made a pretax profit of 12 billion dollars. Thank you. I am not a destroyer of companies. I am a liberator of them! The point is, ladies and gentleman, that greed, for lack of a better word, is good. Greed is right, greed works. Greed clarifies, cuts through, and captures the essence of the evolutionary spirit. Greed, in all of its forms; greed for life, for money, for love, knowledge has marked the upward surge of mankind. And greed, you mark my words, will not only save Teldar Paper, but that other malfunctioning corporation called the USA. Thank you very much.
Wie, wat, waar? Wat is dit voor speech? De speech speelde in een BVA (Bijzondere Vergadering van Aandeelhouders), en is onderdeel van de film Wallstreet. Aan het woord is de enorm gehaaide zakenman Gordon Gekko.
Wacht even…? Gordon Gekko? Laten we eens wat nader naar de URL kijken:
Zou dit een eerbetoon zijn aan de film, die bedoeld was als satirisch protest, maar die uitgroeide tot het symbool van een beroepsgroep?
Of is dit een inkijkje in de manier waarop BinckBank haar bedrijfsfilosofie heeft vormgegeven? Gaat BinckBank nog uit van een kapitalistische visie die door de actualiteit is achterhaald? Heeft deze bank niet geleerd van de financiële malaise waarin de wereld kort geleden is gestort?
“De werkelijkheid bederft wanneer het ideaal er niet zijn parfum aan toevoegt, maar het ideaal zelf wordt tot een vergif, indien het zich niet met de werkelijkheid verbindt.” - Henri Frédéric Amiel
Tweet deze post 
Buzz deze post 
Delicious 
Digg deze post 
Facebook 
MySpace 
Ping deze post 
Reddit 
Stumble This Post
